…Έχουμε αυτό που κάποτε σκεφτόμασταν…

 

 «Δεν πρέπει να καταστρέφουμε  αυτά που έχουμε και να επιθυμούμε αυτά που δεν έχουμε, αλλά να θυμόμαστε πως ό,τι έχουμε ήταν αυτό που κάποτε ευχόμασταν.» Επίκουρος

Στο βιβλίο «Είμαστε αυτό που σκεφτόμαστε» η Barbara Berger γράφει:

«Είμαστε αυτό που σκεφτόμαστε. Γινόμαστε αυτό που πιστεύουμε. Η ζωή μας είναι αυτό που οραματιζόμαστε. Η ζωή μας είναι αυτό που αποφασίζουμε. Μπορούμε να αλλάξουμε τη ζωή μας αλλάζοντας τις σκέψεις μας.  Οι σκέψεις  και τα λόγια μας είναι πανίσχυρα. Ανάλογα με τις σκέψεις που κάνουμε και τα λόγια που λέμε, πλάθουμε τη ζωή μας. Μόνο εμείς έχουμε τον απόλυτο έλεγχο των σκέψεών και των λόγων μας. Επειδή μόνο εμείς ορίζουμε τη σκέψη μας. Αυτός είναι ο λόγος που είμαστε δυνατοί.  Είμαστε θύματα μονάχα των σκέψεών μας. Αν η ζωή σου δεν εξελίσσεται ομαλά, είναι ώρα να εξετάσεις τη στάση και τις σκέψεις σου, επειδή μόνο έτσι θα βρεις το κλειδί για να πάρεις στα χέρια σου τον έλεγχο της ζωής σου και να αλλάξεις το πεπρωμένο σου. αποφάσισε πια είναι η ζωή που επιθυμείς, οραματίσου την, επιβεβαίωσέ την, αποφάσισέ το, προσηλώσου, πίστεψε και θα βρεθείς να ζεις τη ζωή αυτή πολύ πιο σύντομα απ’ όσο φαντάστηκες ποτέ.» ………..και συνεχίζει….  «Ο κόσμος είναι απλά μια εκδήλωση των σκέψεων που επιλέγουμε. Επικεντρώσου στην αρρώστια, στη φτώχια και στη δυστυχία και οι εμπειρίες σου θα είναι αυτόματα  ανάλογες. Άλλαξε τον προσανατολισμό σου και εστιάσου στις χαρές της ζωής, σε όσα ήδη έχεις, στα οφέλη της ζωής, στην καλή σου υγεία και στην αφθονία του σύμπαντος – και αμέσως όλα αυτά θα εμφανιστούν στη ζωή σου.»

Η αναμονή

Ο Ιησούς χρησιμοποιεί την αναλογία της αναμονής σε μερικές  από τις παραβολές του. Δε μιλάμε για το συνηθισμένο βαριεστημένο ή ανήσυχο είδος αναμονής, που είναι η άρνηση του παρόντος. ….υπάρχει ένα  ποιοτικά διαφορετικό είδος αναμονής, που απαιτεί την πλήρη εγρήγορσή σου.

Μπορεί κάτι να συμβεί ανά πάσα στιγμή, και αν δεν είσαι απόλυτα ξυπνητός, απόλυτα ήσυχος, θα το χάσεις. Αυτό είναι το είδος της αναμονής για την οποία μιλάει ο Ιησούς. Σ’ αυτή την κατάσταση, όλη σου η προσοχή είναι στραμμένη στο Τώρα. Δεν περισσεύει τίποτα για ονειροπόληση, σκέψη, μνήμη, προσδοκία. Δεν υπάρχει ένταση ή φόβος, παρά μόνο άγρυπνη παρουσία. Είσαι παρών με όλη σου την Ύπαρξη, με κάθε κύτταρο του κορμιού  σου.   Σ΄ αυτή την κατάσταση, το «εσύ» που έχει παρελθόν και μέλλον, η προσωπικότητά αν θέλεις, σχεδόν δεν υπάρχει πια. Κι όμως, δεν έχει χαθεί τίποτε πολύτιμο. Εξακολουθείς να είσαι ουσιαστικά ο εαυτός σου. στην πραγματικότητα είσαι πλησιέστερα ο εαυτός σου απ’ ό,τι ήσουν ποτέ πριν, ή μάλλον μόνο τώρα  είσαι πραγματικά ο εαυτός σου.

«Να είσαι σαν τον υπηρέτη που περιμένι την επιστροφή του αφέντη», λέει ο Ιησούς. Ο υπηρέτης δεν ξέρει τι ώρα θα γυρίσει ο αφέντης. Έτσι, μένει ξύπνιος, άγρυπνος, σε ετοιμότητα, ακίνητος, μην τυχόν και  χάσει την άφιξη του αφέντη του.

Σε μια άλλη παραβολή, ο Ιησούς μιλάει για τις πέντε μωρές (ασυνείδητες) παρθένες που δεν έχουν αρκετό λάδι (συνειδητότητα) για να διατηρήσουν τα λυχνάρια τους αναμμένα (να μείνουν παρούσες), κι έτσι χάνουν τον «Νυμφίο» (το Τώρα) και δεν πηγαίνουν στο γλέντι του γάμου (φώτιση). Αυτές οι πέντε αποτελούν την αντίθεση των πέντε συνετών γυναικών που είχαν αρκετό λάδι για τα λυχνάρια τους (έμειναν συνειδητές).

…….οι παραβολές αυτές δεν αφορούν το τέλος του κόσμου, αλλά το τέλος του ψυχολογικού χρόνου. Υποδεικνύουν την υπέρβαση του εγωικού νου και τη δυνατότητα να ζούμε σε μια εντελώς διαφορετική κατάσταση συνειδητότητας.

«Η δύναμη του Τώρα» Eckhart Tolle

Καλό Μήνα!!!

«Η ισόβια στιγμή»

Οδυσσέας Ελύτης (Από τη «Μαρία Νεφέλη»)

Πιάσε την αστραπή στο δρόμο σου

Άνθρωπε δώσε της διάρκεια μπορείς!

Από τη μυρωδιά του χόρτου από την πυρά του ήλιου

Πάνω στον ασβέστη από το ατέρμονο φιλί

Να βγάλεις έναν αιώνα με θολό για την ομορφιά

Και την αντήχηση όπου

Σου φέρνουν οι άγγελοι μες στο πανέρι

Τη δρόσο από τους κόπους σου όλο φρούτα στρογγυλά

Και κόκκινα τη στενοχώρια σου

Γεμάτη πλήκτρα που χτυπούν μεταλλικά στον άνεμο

Ή σωλήνες ορθούς που τους φυσάς καθώς αρμόνιο

Και βλέπεις να συνάζονται τα δέντρα σου όλα

Δάφνες και λεύκες οι μικρές και μεγάλες

Μαρίες που κανείς πάρεξ εσύ δεν άγγιξες

Όλα μια στιγμή όλα η μόνη σου

Αστραπή για πάντα

Η άμμος που έπαιξες όπως με τη ζωή σου η Τύχη

Και τα στέφανα που άλλαξες με την παντοτινή σου

Άγνωστη ο καιρός ο ανίσχυρος

Εχθρός αν έχεις κατορθώσει

Μια για πάντα ολόισια ν’ ατενίσεις το φως

Είναι μια στιγμή

Σθεναρή πάνω από τα βάραθρα.

Η χουρμαδιά...

 Σε μια όαση κρυμμένη μέσα στα πιο απόμακρα τοπία της ερήμου, ο γέρο Ελιάου ήταν γονατισμένος δίπλα σε μερικές χουρμαδιές.

Ο γείτονάς του, ο Χακίμ, ένας πλούσιος έμπορος, σταμάτησε στην όαση για να πιουν νερό οι καμήλες του και είδε τον Ελιάου να ιδρώνει σκάβοντας στην άμμο.

«Τι νέα, γέροντα; Ειρήνη σ’ εσένα.»

«Και σ’ σένα» αποκρίθηκε ο Ελιάου χωρίς να σταματήσει τη δουλειά του.

«Τι κάνεις εδώ μέσα σ’ αυτή τη ζέστη και με το φτυάρι στα χέρια;»

«Φυτεύω» αποκρίθηκε ο γέρος.

« Μα τι φυτεύεις εδώ Ελιάου;»

«Χουρμάδες» αποκρίθηκε ο Ελιάου δείχνοντας γύρω του τις χουρμαδιές.

«Χουρμάδες!» επανέλαβε ο νεοφερμένος. Κι έκλεισε τα μάτια με συγκατάβαση, σαν να ‘χε ακούσει τη μεγαλύτερη ηλιθιότητα του κόσμου. «Η ζέστη σε πείραξε στο μυαλό, αγαπητέ μου φίλε. Έλα, παράτα τη δουλειά και πάμε στη σκηνή μου να πιούμε ένα ποτήρι.»

«Όχι, πρέπει να τελειώσω το φύτεμα. Μετά, αν θέλεις, θα πιούμε….»

«Για πες μου, φίλε μου, πόσων ετών είσαι;»

«Ξέρω κι εγώ… Εξήντα, εβδομήντα, ογδόντα… Δεν ξέρω… Το ξέχασα. Όμως, τι σημασία έχει αυτό;»

«Κοίταξε, φίλε. Οι χουρμαδιές θέλουν πάνω από πενήντα χρόνια ώσπου να μεγαλώσουν και μόνο όταν γίνουν μεγάλα δέντρα δίνουν καρπό. Εγώ δεν θέλω το κακό σου, το ξέρεις. Μακάρι να ζήσεις ως τα εκατό και βάλε, όμως, ξέρεις ότι δύσκολα, θα φτάσεις να μαζέψεις καρπούς απ’ αυτό που σήμερα φυτεύεις. Παράτα τα, λοιπόν, κι έλα μαζί μου.»

«Κοίταξε, Χακίμ. Εγώ έφαγα τους χουρμάδες που φύτεψε κάποιος άλλος, κάποιος που κι αυτός ποτέ δεν ονειρεύτηκε να φάει αυτούς τους χουρμάδες. Εγώ σήμερα φυτεύω ώστε άλλοι να φάνε αύριο τους χουρμάδες που φύτεψα. Έστω κι αν είναι προς τιμήν κάποιου άγνωστου, αξίζει τον κόπο να αποτελειώσω το έργο μου.»

«Μου έδωσες ένα σπουδαίο μάθημα, Ελιάου. Άφησέ με να σου ξεπληρώσω μ’ ένα πουγκί φλουριά αυτό που σήμερα με δίδαξες.» Και με αυτά τα λόγια, ο Χακίμ έβαλε στο χέρι του γέροντα ένα δερμάτινο πουγκί.

«Σ’ ευχαριστώ για τα χρήματα, φίλε μου. Βλέπεις μερικές φορές τι συμβαίνει; Εσύ προέβλεπες, ότι ποτέ δεν θα απολάμβανα καρπούς απ’ αυτό που φύτευα. Έμοιαζε αλήθεια κι όμως, για κοίτα, ακόμα δεν τελείωσα το φύτεμα και ήδη κέρδισα ένα πουγκί φλουριά και την ευγνωμοσύνη ενός φίλου.»

 Η ιστορία αυτή μας διδάσκει ότι η δική μου απόλαυση μπορεί να είναι και δική σου. ότι χαίρομαι κι εγώ βλέποντας τους άλλους ν’ απολαμβάνουν αυτό που φύτεψα.  Είναι προνόμιο να μεγαλώνεις ένα δέντρο και στο τέλος, από προσωπική επιλογή να χαρίζεις τους καρπούς του. Να σπέρνεις έτσι ώστε κάποιος, (εξίσου σημαντικός με σένα) να μπορεί να μαζέψει τη σοδειά και τότε να συνειδητοποιείς πως αυτός ήταν ίσως ο καλύτερος λόγος για να κάνεις τη σπορά.

Jorge Bucay «Ο δρόμος της ευτυχίας»

Οι βρικόλακες του συναισθήματος

Βρικόλακες:Βρίσκονται εκεί έξω, μασκαρεμένοι σαν κανονικοί άνθρωποι μέχρι τη στιγμή που η ανάγκη τους για τροφή τους μεταμορφώνει σε αρπακτικά θηρία. Δεν πρόκειται να σου πιουν το αίμα, αλλά τη συναισθηματική σου ενέργεια.

Πρόκειται για αυθεντικά σκοτεινά πλάσματα. Πλάσματα που έχουν τη δύναμη όχι απλώς να σε εκνευρίσουν, αλλά να σε υπνωτίσουν, να σου θολώσουν το μυαλό με ψεύτικες υποσχέσεις, ώσπου να μπλεχτείς στα δίχτυα τους, και ύστερα σε στραγγαλίζουν.

Σαν πρώτη εντύπωση, οι βρικόλακες του συναισθήματος δείχνουν καλύτεροι από το μέσο άνθρωπο. Είναι έξυπνοι, ταλαντούχοι και γοητευτικοί. Σου αρέσουν, τους εμπιστεύεσαι, περιμένεις, περισσότερα από εκείνους, αλλά παίρνεις λιγότερα και στο τέλος πέφτεις θύμα. Τους προσκαλείς στη ζωή σου, και σπάνια αντιλαμβάνεσαι το λάθος σου μέχρι τη στιγμή που θα εξαφανιστούν μέσα στη νύχτα, αφήνοντάς σε στραγγισμένο με ένα πόνο στο λαιμό, άδειο πορτοφόλι, ή ίσως με ραγισμένη καρδιά. Ακόμη και τότε αναρωτιέσαι: φταίνε εκείνοι ή μήπως φταίω εγώ;

Φταίνε εκείνοι. Οι βρικόλακες του συναισθήματος.

Τους  γνωρίζεις; Έχεις νιώσει τη σκοτεινή δύναμή τους στη ζωή σου;

Έχεις γνωρίσει ανθρώπους που στην αρχή σου φαίνονται τέλειοι, αλλά αργότερα αποδείχτηκαν ότι ήταν απαίσιοι; Έχεις ποτέ θαμπωθεί από την εκτυφλωτική γοητεία τους, που έμοιαζε με φτηνή φωτεινή πινακίδα που αναβοσβήνει;

Οι βρικόλακες του συναισθήματος δε σηκώνονται από τα φέρετρά τους τη νύχτα. Ζουν στη γειτονιά σου. Είναι οι γείτονές σου, που μπροστά σου παρουσιάζονται εγκάρδιοι κι ευγενικοί, αλλά σε κακολογούν πίσω από την πλάτη σου.

Οι βρικόλακες του συναισθήματος δουλεύουν στο ίδιο γραφείο με σένα. Έχουν υψηλές θέσεις και παίρνουν παχυλούς μισθούς, αλλά είναι τόσο απασχολημένοι με παιχνιδάκια και ίντριγκες που δεν έχουν χρόνο να κάνουν τη δουλειά τους σωστά.

Βρικόλακες του συναισθήματος μπορεί να κρύβονται και μέσα στην οικογένειά σου. Σκέψου τη μακρινή θεία, που υποτίθεται ότι κάνει τα πάντα για την οικογένεια μέχρι τη στιγμή που την καταβάλλει μια μυστηριώδης ασθένεια και αναγκάζεσαι να τη φροντίζεις εσύ. Υπάρχει πιθανότητα ακόμα και να μοιράζεσαι το κρεβάτι σου με κάποιο βρικόλακα. Κάποιον που, από τη μια στιγμή στην άλλη, από στοργικός σύντροφος μεταμορφώνεται σε ψυχρό, απόμακρο ξένο.

Οι βρικόλακες του συναισθήματος είναι άνθρωποι οι οποίοι, σύμφωνα με τους ψυχολόγους, πάσχουν από διαταραχή προσωπικότητας.

Όταν κάποιος οδηγεί τον εαυτό του στα όρια της τρέλας, πάσχει από νευρώσεις και ψυχώσεις. Όταν οδηγεί τους άλλους στα όρια της τρέλας, πάσχει από διαταραχή προσωπικότητας.

Οι βρικόλακες του συναισθήματος αντιλαμβάνονται τον κόσμο διαφορετικά από τους υπόλοιπους ανθρώπους. Οι αντιλήψεις τους διαστρεβλώνονται από τις σφοδρές επιθυμίες τους για πράγματα παιδιάστικα και καθόλου εφικτά. Θέλουν να έχουν την απόλυτη και αποκλειστική προσοχή των άλλων. Απαιτούν να τους αγαπούν απόλυτα, χωρίς οι ίδιοι να το ανταποδίδουν. Θέλουν να έχουν μια ζωή γεμάτη διασκέδαση και δυνατές συγκινήσεις και να έχουν  κάποιον άλλο να τους φροντίζει για όλες τις βαρετές λεπτομέρειες της καθημερινότητας και τις αγγαρείες. Εξωτερικά, οι βρικόλακες μοιάζουν με ενήλικες, αλλά μέσα τους είναι ακόμα μωρά.  Τρομάζουν αφάνταστα όταν έχουν να αντιμετωπίσουν κοινές εμπειρίες όπως πλήξη, αβεβαιότητα, ευθύνες και να δίνουν σε κείνους από τους οποίους παίρνουν. 

Οι ίδιοι οι βρικόλακες δεν αντιλαμβάνονται πόσο παιδιάστικες είναι οι ανάγκες που τους ωθούν.

Αντικοινωνικοί βρικόλακες: είναι εθισμένοι στις δυνατές συγκινήσεις. Ονομάζονται αντικοινωνικοί, επειδή δεν υπακούουν στους κοινωνικούς κανόνες. Λατρεύουν τα πάρτι, το σεξ, τα ναρκωτικά, το ροκ και οτιδήποτε τους διεγείρει. Μισούν την πλήξη. Η πιο αποτελεσματική προστασία από αυτούς είναι να τους αναγνωρίσεις προτού βάλουν μπροστά τη γοητεία τους.

Μελοδραματικοί βρικόλακες: ζουν  για την προσοχή και την επιδοκιμασία. Η ειδικότητά τους να δείχνουν όμορφοι. Παίζουν θέατρο και δεν είναι αυτό που δείχνουν. Οι βρικόλακες δεν μπορούν να δουν τον εαυτό τους στον καθρέφτη. Οι μελοδραματικοί βρικόλακες δεν μπορούν να  δουν ούτε τον καθρέφτη. Είναι ειδικοί στο να κρύβουν τα κίνητρά τους από τον ίδιο τους τον εαυτό. Πιστεύουν ότι ποτέ δεν κάνουν κάτι μη αποδεκτό, όπως λάθη ή κακές σκέψεις για τους άλλους. Είναι απλώς καλοί άνθρωποι και το μόνο  που θέλουν είναι να βοηθούν τους άλλους. Προστάτεψε τον εαυτό σου και εκμεταλλεύσου τις θεατρικές τους ικανότητες δίνοντάς τους λιγότερο καταστροφικούς ρόλους.

Ναρκισσιστές βρικόλακες: έχεις παρατηρήσει ότι οι άνθρωποι που έχουν μεγάλο «εγώ» είναι μικροί σε όλα τα υπόλοιπα; Οι ναρκισσιστές είναι μεγαλομανείς και θέλουν να ζουν με τις φαντασιώσεις τους ότι είναι οι εξυπνότεροι, οι πιο ταλαντούχοι και οι πιο υπέροχοι άνθρωποι στον κόσμο. Δεν είναι ότι νομίζουν πως είναι οι καλύτεροι από τους άλλους, δεν σκέφτονται καν ότι υπάρχουν κι άλλοι. Ό,τι και να λένε, οι ναρκισσιστές βρικόλακες σπάνια κάνουν κάτι που δεν είναι για το συμφέρον τους.

Βρικόλακες με εμμονές: οι άνθρωποι με εμμονές είναι εθισμένοι στην ασφάλεια, κάτι που πιστεύουν ότι θα καταφέρουν δίνοντας σχολαστική προσοχή στις λεπτομέρειες και προσπαθώντας να έχουν απόλυτο έλεγχο στα πάντα. Είναι όλοι εκείνοι που δε βλέπουν το δάσος, επειδή υπάρχουν πολλά περιττά, αχρείαστα, πλεονάζοντα δέντρα που το κρύβουν. Όλη αυτή η προσοχή στη λεπτομέρεια δημιουργήθηκε για να συγκρατούν τον αντικοινωνικό βρικόλακα που κρύβουν μέσα τους.

Παρανοϊκοί βρικόλακες: παρανοϊκός είναι εκείνος που νομίζει ότι τον κυνηγούν. Οι παρανοϊκοί βρικόλακες ακολουθούν αυστηρούς κανόνες που τους θεωρούν ευαγγέλιο. Απαιτούν από τους άλλους να ακολουθούν τους ίδιους κανόνες. Ψάχνουν συνεχώς να βρουν αποδείξεις ότι οι άλλοι παρεκτρέπονται και συνήθως τους βρίσκουν.

Οι παρανοϊκοί βρικόλακες αναλύουν τα πράγματα σε βάθος για να βρουν κρυφά νοήματα και βαθύτερες αλήθειες. Οι περισσότεροι ηθικολόγοι, οραματιστές και θεωρητικοί έχουν μια δόση παράνοιας, αλλιώς θα δέχονταν τα πάντα όπως είναι. Η μοναδική προστασία σου είναι η γυμνή αλήθεια.  

Για να είμαστε ψυχολογικά υγιείς, πρέπει να πιστεύουμε πως οι πράξεις μας έχουν κάποια επίδραση σε αυτά που μας συμβαίνουν. Οι βρικόλακες του συναισθήματος δεν ωριμάζουν ποτέ. Σε όλη τους τη ζωή, βλέπουν τον εαυτό τους σαν θύμα της μοίρας και της αστάθειας των άλλων. Ανταποκρίνονται μόνο σε κείνα που τους συμβαίνουν. Ως αποτέλεσμα, δεν έχουν την ευκαιρία να μαθαίνουν από τα λάθη τους, και επαναλαμβάνουν τα ίδια επ’ αόριστο.

Ωριμότητα σημαίνει να κατανοούμε τους άλλους συναισθηματικά. Οι βρικόλακες δεν κατανοούν αυτή την έννοια. Για κείνους οι άλλοι υπάρχουν για να ικανοποιούν τις ανάγκες τους.

Ωρίμανση σημαίνει να κάνεις πράγματα που είναι δύσκολα. Χωρίς στόχους η ζωή μας γίνεται μια ασφαλής, αλλά βαρετή ρουτίνα. Οι στόχοι που μας κάνουν καλύτερους ανθρώπους είναι εκείνοι που μας αναγκάζουν να αντιμετωπίσουμε τους φόβους μας, αν τους νικήσουμε και να πλατύνουμε τους ορίζοντές της ύπαρξής μας. Μερικές φορές οι βρικόλακες τα καταφέρνουν καλύτερα από εμάς σε αυτό τον τομέα. Πέρα από το ότι είναι ενοχλητικοί, οι βρικόλακες του συναισθήματος είναι επίσης καλλιτέχνες, ήρωες, και ηγέτες. Εξαιτίας της ανωριμότητάς τους κάνουν πράγματα που εμείς δεν μπορούμε. Για να τα βγάλουμε πέρα με τους βρικόλακες, πρέπει να χρησιμοποιήσουμε νέο σκεπτικό και ασυνήθιστες πράξεις. Μπορεί να είναι ριψοκίνδυνο μερικές φορές, αλλά το να κοιτάξουμε τους φόβους μας κατάματα είναι μια πρόκληση που θα μας βοηθήσεις να ωριμάσουμε.

«Οι βρικόλακες του συναισθήματος

( πώς να αποφύγετε το συναισθηματικό εκβιασμό)»

Albert J. Bernstein

Φτάσε όπου δε μπορείς.......

 

 

 Φτάσε όπου δε μπορείς.

Όποιος λέει την αλήθεια δε χρειάζεται να θυμάται.

Το κλειδί της Ευγνωμοσύνης: νιώσε ευγνωμοσύνη για ό,τι έχεις λάβει στη ζωή σου.

Νιώσε ευγνωμοσύνη για ό, τι λαμβάνεις Τώρα.

Νιώσε ευγνωμοσύνη γι’ αυτό που επιθυμείς σα να το  έχεις λάβει.

Η ευγνωμοσύνη θα πολλαπλασιάσει τα πάντα στη ζωή σου.

Όσο μεγαλύτερη ευγνωμοσύνη αισθάνεστε, τόσο περισσότερη αγάπη εκπέμπετε. Και  όσο περισσότερη αγάπη εκπέμπετε, τόσο περισσότερη λαμβάνετε.

Όταν έρχονται χρήματα στα χέρια σας, όσο λίγα και να είναι, νιώστε ευγνωμοσύνη. Θυμηθείτε, η ευγνωμοσύνη είναι ο μεγάλος πολλαπλασιαστής.

Η ευτυχία εξαρτάται από μας τους ίδιους.

Να χαίρεστε με τη χαρά και την καλοτυχία κάποιου άλλου, κολλάτε την καλή του τύχη.

Αν η μοναδική προσευχή που λέτε σε ολόκληρη τη ζωή σας είναι «Ευχαριστώ», είναι αρκετή!

Η μοίρα δεν είναι θέμα τύχης είναι θέμα επιλογής.

 .

 

Tα προβλήματα είναι ψευδαισθήσεις του νου

«Πρόβλημα» σημαίνει ότι εμμένεις νοητικά σε μια κατάσταση, χωρίς να υπάρχει αληθινή πρόθεση ή πιθανότητα να αναλάβεις δράση τώρα. Σημαίνει επίσης ότι κάνεις αυτή την κατάσταση ασυνείδητα μέρος της αίσθησης του εαυτού σου.

Κατακλύζεσαι τόσο πολύ από την κατάσταση της ζωής σου, ώστε χάνεις την αίσθηση σου για τη ζωή, για την Ύπαρξη. Ή κουβαλάς στο νου σου, το παράλογο βάρος εκατοντάδων πραγμάτων που θα έχεις ή που μπορεί να έχεις να κάνεις στο μέλλον, αντί να εστιάσεις την προσοχή σου στο ένα και μόνο πράγμα που μπορείς να κάνεις τώρα.  Όταν δημιουργείς ένα πρόβλημα, δημιουργείς πόνο. Το μόνο που χρειάζεται είναι μια απλή επιλογή, μια απλή απόφαση. « Ό,τι κι αν συμβεί, δε θα δημιουργήσω άλλο πόνο για τον εαυτό μου. Δε θα δημιουργήσω άλλα προβλήματα». Αν και είναι μια επιλογή είναι επίσης και πολύ ριζική. Δε θα πάρεις αυτή την απόφαση αν δεν έχεις πραγματικά «μπουχτίσει» με τον πόνο, αν δεν πεις πραγματικά «φτάνει». Και δε θα μπορέσεις να την ακολουθήσεις, αν δεν αποκτήσεις πρόσβαση στη δύναμη του τώρα.

Όταν παύεις να δημιουργείς κι άλλο πόνο για τον εαυτό σου, τότε παύεις να δημιουργείς κι άλλο πόνο για τους άλλους. Επίσης, δε μολύνεις πια την πανέμορφη Γη, τον εσώτερο χώρο σου και τη συλλογική ανθρώπινη ψυχή με την αρνητικότητα της δημιουργίας προβλημάτων.

Σε μια πραγματικά επικίνδυνη κατάσταση, ο νους σταματά, γίνεσαι απόλυτα παρών στο Τώρα και κάτι απείρως πιο ισχυρό αναλαμβάνει τα ηνία. Αυτός είναι ο λόγος που υπάρχουν τόσο πολλές αναφορές για συνηθισμένους ανθρώπους που γίνονται ξαφνικά ικανοί για απίστευτα θαρραλέες πράξεις. Σε κάθε κατάσταση ανάγκης, η επιβιώνεις ή όχι. Είτε έτσι είτε αλλιώς, δεν είναι πρόβλημα. Κάποιοι άνθρωποι θυμώνουν όταν με ακούνε να λέω ότι τα προβλήματα είναι ψευδαισθήσεις. Απειλώ να τους αφαιρέσω την αίσθηση τους για το ποιοι είναι. Έχουν επενδύσει πολύ χρόνο σε μια ψευδή αίσθηση εαυτού. Για πολλά χρόνια, έχουν ασυνείδητα προσδιορίσει ολόκληρη την ταυτότητα τους με βάση τα προβλήματα τους ή τον πόνο τους. Ποιοι  θα ήταν χωρίς αυτά;

Ένα μεγάλο μέρος αυτών που λένε, σκέφτονται ή κάνουν οι άνθρωποι έχει στην πραγματικότητα ως κίνητρο το φόβο, που φυσικά είναι πάντα συνδεδεμένος με το ότι έχουν την εστίαση τους στο μέλλον και το ότι δεν είναι σε επαφή με το Τώρα.

Όταν προκύψει μια κατάσταση που χρειάζεται να την αντιμετωπίσεις τώρα, η δράση σου αν προέρχεται από τη βαθιά επίγνωση της παρούσας στιγμής, θα είναι καθαρή, κοφτερή σαν ξυράφι και θα είναι αποτελεσματική. Δεν θα είναι μια αντίδραση που θα προέρχεται από τα περασμένα εξαρτημένα αντανακλαστικά του νου σου, αλλά μια διαισθητική απόκριση στην κατάσταση. Θα ανακαλύψεις ότι είναι πιο αποτελεσματικό να μην κάνεις τίποτε –απλώς να μείνεις επικεντρωμένος στο Τώρα.

«Η δύναμη του Τώρα» Eckhart Tolle