Η Μάρθα και ο Νικόλας, διανύσανε ένα τέταρτο του αιώνα,
 δημιουργώντας οικογένεια, εμπειρίες, 
βαδίζοντας ένα κοινό μονοπάτι ζωής και οι δρόμοι τους χώρισα
 κάπου εκεί στο μέσιασμα της ζωής τους. 
Ο Νικόλας ξεκίνησε να «ζήσει τη ζωή του» και 
η Μάρθα βρέθηκε μετέωρη να προσπαθεί να ορθοποδήσει
 πάνω στα συντρίμμια του γάμου της, 
περνώντας το δικό της μεσαίωνα και 
αναζητώντας μέσα από ένα εσωτερικό ταξίδι την αναγέννηση του μυαλού 
και της ψυχής της ζητώντας απάντηση στο αιώνιο ερώτημα:
«Τη φτιάχνουμε τη ζωή μας 
ή απλά ακολουθούμε ένα προδιαγεγραμμένο ασυνείδητο σχέδιο;»

Η Μάρθα και ο Νικόλας, διανύσανε ένα τέταρτο του αιώνα, δημιουργώντας οικογένεια, εμπειρίες, βαδίζοντας ένα κοινό μονοπάτι ζωής και οι δρόμοι τους χώρισαν κάπου εκεί στο μέσιασμα της ζωής τους. Ο Νικόλας ξεκίνησε να «ζήσει τη ζωή του» και η Μάρθα βρέθηκε μετέωρη να προσπαθεί να ορθοποδήσει, πάνω στα συντρίμμια του γάμου της, περνώντας το δικό της μεσαίωνα και αναζητώντας μέσα από ένα εσωτερικό ταξίδι την αναγέννηση του μυαλού και της ψυχής της ζητώντας απάντηση στο αιώνιο ερώτημα:
«Τη φτιάχνουμε τη ζωή μας ή απλά ακολουθούμε ένα προδιαγεγραμμένο ασυνείδητο σχέδιο;»

Χο Χο  merry christmas .....

Καλές γιορτές με υγεία και χαρά!!!!

Σχέσεις

Οι σχέσεις αποτελούν μέρος ενός τεράστιου σχεδίου για τη διαφώτισή μας.

Υπάρχουν τρία επίπεδα σχέσης.

Το πρώτο επίπεδο  είναι αυτό που θεωρούμε ως τυχαία συνάντηση, όπως  δυο ξένοι που συναντιούνται σε ένα ασανσέρ, ή δυο σπουδαστές που «τυχαίνει» να γυρίσουν μαζί σπίτι απ’ το σχολείο  ή τη σχολή. Το δεύτερο επίπεδο περιλαμβάνει μια περισσότερο σταθερή σχέση, όπου δυο άνθρωποι συμμετέχουν για ένα διάστημα σε μια έντονη κατάσταση δασκάλου και διδασκόμενου και μετά φαίνονται να χωρίζουν. Το τρίτο επίπεδο της διδαχής είναι μια σχέση που, μόλις  διαμορφωθεί, διατηρείται μέχρι το τέλος  της ζωής μας. Σε αυτό το επίπεδο «κάθε άτομο συνδυάζεται με ένα επιλεγμένο συνεργάτη εκμάθησης που του προσφέρει απεριόριστες δυνατότητες διδαχής».

          Ακόμα και στο  πρώτο επίπεδο διδαχής, οι άνθρωποι στο ασανσέρ μπορούν να χαμογελάσουν ο ένας στον άλλο, οι σπουδαστές μπορεί να γίνουν φίλοι. Μόνο σε τυχαίες συναντήσεις έχουμε την ευκαιρία να εξασκήσουμε τη λεπτή τέχνη της αφαίρεσης  των σκληρών απολήξεων της προσωπικότητάς μας. Αν υπάρχουν προσωπικές αδυναμίες στις τυχαίες συναντήσεις μας, θα μεγεθυνθούν σημαντικά στις πιο έντονες σχέσεις. Αν φερόμαστε δύστροπα στον ταμία της τράπεζας, θα δυσκολευτούμε να δείξουμε τρυφερότητα στους  ανθρώπους που αγαπάμε.

          Στο  δεύτερο  στάδιο διδαχής, οι άνθρωποι συναντιούνται για πιο σκληρή δουλειά. Στη διάρκεια της συνεργασίας τους, θα γνωρίσουν διάφορες εμπειρίες και θα διδαχτούν από αυτές. Όταν η σωματική προσέγγιση δεν υποστηρίζει πλέον το υψηλότερο επίπεδο διδαχής και μάθησης ανάμεσά τους, η αποστολή   θα επιβάλει σωματικό διαχωρισμό. Ωστόσο, αυτό που φαίνεται ως τέλος της σχέσης τους δεν είναι τέλος. Οι σχέσεις είναι αιώνιες. Αφορούν στο μυαλό, όχι στο σώμα, επειδή οι άνθρωποι είναι ενέργεια και όχι ύλη. Η ένωση των σωμάτων μπορεί να σημαίνει πραγματική ένωση, μπορεί και όχι, επειδή η ουσιαστική ένωση πραγματοποιείται στο μυαλό. Άνθρωποι που κοιμούνται στο ίδιο κρεβάτι επί είκοσι πέντε χρόνια μπορεί να μην είναι πραγματικά ενωμένοι, ενώ άνθρωποι που απέχουν χιλιάδες  χιλιόμετρα ο ένας από τον άλλο μπορεί να αισθάνονται σαν ένα σώμα και μια ψυχή.         Συχνά, βλέπουμε ζευγάρια που έχουν πάρει διαζύγιο ή βρίσκονται σε διάσταση, να κοιτάζουν με θλίψη την «αποτυχία» της σχέσης τους. Ωστόσο, αν είχαν μάθει και οι δυο όσα έπρεπε να μάθουν, η σχέση τους δεν θα είχε διαλυθεί. Τώρα ήρθε η στιγμή του σωματικού χωρισμού, ώστε να μάθουν περισσότερα με διαφορετικούς  τρόπους. Αυτό δε σημαίνει μόνο πως θα μάθουν αλλού, από άλλους ανθρώπους. Σημαίνει επίσης  ότι θα διδαχτούν τα μαθήματα  της αγνής αγάπης που προέρχονται από τη διάλυση μιας υπάρχουσας σχέσης.

          Οι ισόβιες σχέσεις του τρίτου επιπέδου είναι  σχετικά λίγες, επειδή  «η  ύπαρξη τους σημαίνει ότι τα μέλη έφτασαν  ταυτόχρονο σ’  ένα στάδιο όπου  η ισορροπία δασκάλου – διδασκόμενου είναι τέλεια». Αυτό δεν σημαίνει, ωστόσο, ότι  αναγνωρίζουμε απαραιτήτως τις αναθέσεις του τρίτου επιπέδου-αντιθέτως κάτι τέτοιο σπανίως συμβαίνει. Μπορεί  μάλιστα να αισθανόμαστε   εχθρότητα απέναντι σ’ αυτούς τους συγκεκριμένους ανθρώπους .

Ένα άτομο με το οποίο πρέπει να διδαχτούμε  μαθήματα μιας ζωής,  είναι  ένα άτομο που η παρουσία  του στη ζωή μας,  μας αναγκάζει να μεγαλώσουμε. Μερικές φορές αντιπροσωπεύει κάποιον με τον οποίο συμπορευόμαστε τρυφερά σε όλη τη ζωή μας, ενώ άλλες φορές αντιπροσωπεύεις κάποιον που θεωρούσαμε αγκάθι στο πλευρό μας όλα αυτά τα χρόνια. Μπορεί κάποιος  να έχει πολλά  να μας διδάξει, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι τον συμπαθούμε.  Άνθρωποι που έχουν πολλά να μας διδάξουν  είναι συχνά εκείνοι που μας δείχνουν τα όρια της ικανότητάς μας για αγάπη, εκείνοι  που ακουσίως  ή εκουσίως προκαλούν τους φόβους μας. Μας δείχνουν τους τοίχους μας. Οι τοίχοι μας δεν είναι πληγές- τα μέρη όπου νιώθουμε  ότι δεν μπορούμε ν’ αγαπήσουμε  περισσότερο, ότι δεν μπορούμε να συνδεθούμε περισσότερο, ότι δεν μπορούμε να συγχωρήσουμε πέρα από ένα ορισμένο σημείο. Βρισκόμαστε  ο ένας στη ζωή του άλλου για να βοηθηθούμε να διακρίνουμε ποια σημεία μας χρειάζονται περισσότερο θεραπεία, και για να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλο σ’ αυτή τη θεραπεία.

«Επιστροφή στην Αγάπη»

Marianne Williamson

Το κλειδί της Ευγνωμοσύνης

Ευχαριστώ --- Thank you 

…Κάθε φορά που αισθάνεστε Ευγνώμονες, εκπέμπετε αγάπη, και ό,τι εκπέμπετε, αυτό λαμβάνετε. Είτε ευχαριστείτε κάποιο πρόσωπο, είτε αισθάνεστε ευγνώμονες για ένα αμάξι, ένα δειλινό, τις διακοπές, ένα δώρο, ένα καινούριο σπίτι ή ένα συναρπαστικό γεγονός, εκπέμπετε αγάπη γι’ αυτά τα πράγματα και θα λάβετε πίσω ακόμα περισσότερη χαρά, καλύτερη υγεία, περισσότερα χρήματα, νέες συναρπαστικές εμπειρίες κι άλλες απίστευτες σχέσεις, καινούριες ευκαιρίες.

………………………………………………………………………

Όταν νιώθετε Ευγνώμονες για τα πράγματα που έχετε, όσο μικρά κι αν είναι, θα λάβετε περισσότερα όμοιά τους.

………………………………………………………………………………….

Η Ευγνωμοσύνη ξεκινά με μια μικρή λέξη: «ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ» αλλά πρέπει να την αισθάνεστε με όλη σας την καρδιά. Όσο συχνότερα λέτε –ευχαριστώ- τόσο περισσότερο θα  το αισθάνεστε και τόσο μεγαλύτερη αγάπη θα εκπέμπετε. Υπάρχουν 3 τρόποι για να χρησιμοποιήσετε τη δύναμη της ευγνωμοσύνης στη ζωή σας και με όλους εκπέμπετε αγάπη:

1.      Νιώστε ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ για ό,τι έχετε λάβει στη ζωή  σας (παρελθόν)

2.      Νιώστε ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ για ό,τι λαμβάνετε στη ζωή σας (παρόν)

3.      Νιώστε ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ γι’ αυτό που επιθυμείτε στη ζωή σας, σαν να το έχετε ήδη λάβει (μέλλον)

Αν χρησιμοποιείτε την ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ λίγο, η ζωή σας θα αλλάξει λίγο. Αν τη χρησιμοποιείται πολύ και κάθε μέρα, η ζωή σας θα αλλάξει με τρόπους που δυσκολεύεστε να φανταστείτε τώρα. Γιατί η ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ δεν πολλαπλασιάζει απλά το καθετί στη ζωή σας, εξαλείφει και τα αρνητικά.

Σε όποια αρνητική κατάσταση και αν βρεθείτε, πάντα μπορείτε να βρείτε κάτι για το οποίο να είστε ευγνώμονες και μ’ αυτό τον τρόπο, ενεργοποιείτε τη δύναμη της ΑΓΑΠΗΣ που εξαλείφει την αρνητικότητα.

Rhonda Byrne «Η δύναμη»

Για το γάμο

Μετά η Αλ-Μίτρα μίλησε ξανά και είπε: Και τι λέτε για τον γάμο δάσκαλε;

Κι εκείνος απάντησε και είπε:

Μαζί γεννηθήκατε και μαζί θα μείνετε για πάντα.

Θα είστε μαζί, όταν οι λευκές φτερούγες του θανάτου σκορπίσουν τις μέρες σας.

Ναι, ακόμα και στη σιωπηλή ανάμνηση του Θεού θα είστε μαζί.

Όμως στη συμβίωσή σας αφήστε ελεύθερους χώρους ο ένας στον άλλο.

Και αφήστε τους ανέμους του ουρανού να χορεύουν ανάμεσά σας.

Να αγαπιέστε, αλλά μη φτιάξετε με την αγάπη σας δεσμά:

Καλύτερα να είναι μια κυματισμένη θάλασσα ανάμεσα στις ακτές των ψυχών σας.

Να γεμίζει ο ένας το κύπελλο του άλλου, αλλά μην πίνετε από το ίδιο κύπελλο.

Να προσφέρει ο ένας στον άλλο ψωμί, αλλά να μην τρώτε από το ίδιο καρβέλι.

Να τραγουδάτε, να χορεύετε και να χαίρεστε μαζί, αλλά να επιτρέπει ο ένας στον άλλο, όταν το θέλει να είναι μόνος.

Σαν τις χορδές του λαγούτου που είναι μοναχές, ακόμα κι όταν ταλαντεύονται από την ίδια μουσική.

Να δίνετε την καρδιά σας, αλλά όχι για να την επιτηρεί ο άλλος μόνιμα.

Γιατί μόνο το χέρι της ζωής μπορεί να πιάσει την καρδιά σας.

Και να στέκεται ο ένας στο πλάι του άλλου, αλλά  να μην κολλάει επάνω του:

 Γιατί οι κολόνες του ναού στέκονται και για τον εαυτό τους,

Κι η βελανιδιά και το κυπαρίσσι δεν μεγαλώνουν το ένα στη σκιά του άλλου

 Khalil Gibran  «Ο Προφήτης»

Σχέση

Αλλά αφήστε να υπάρχουν διαστήματα στην εγγύτητά σας.

Και αφήστε τους ανέμους του ουρανού να χορεύουν ανάμεσά σας.

Αγαπάτε ο ένας τον  άλλον, αλλά μην φτιάχνετε δεσμά της αγάπης.

Αφήστε τη να είναι κάτι σαν μια κινούμενη θάλασσα ανάμεσα στις παραλίες των ψυχών σας.

Γεμίστε ο ένας το ποτήρι του άλλου, αλλά μην πιείτε από ένα ποτήρι.

Δώστε ο ένας στον άλλο από το ψωμί σας, αλλά μην φάτε από το ίδιο καρβέλι.

Τραγουδάτε και χορεύετε μαζί και να ’στε χαρούμενοι, αλλά αφήνετε ο ένας τον άλλο να είναι μόνος.

Έτσι, όπως οι χορδές του λαούτου είναι μόνες, παρόλο που πάλλονται με την ίδια μουσική.

Δώστε την καρδιά σας, αλλά όχι ο ένας στου άλλου τη φύλαξη.

Γιατί μόνο το χέρι της Ζωής μπορεί να εμπερικλείσει τις καρδιές σας.

Και να στέκεστε μαζί, όχι όμως πολύ κοντά.

Γιατί οι στύλοι του ναού στέκονται σε απόσταση ο ένας από τον άλλον.

Και η δρυς και το κυπαρίσσι δεν μεγαλώνουν το ένα στη σκιά του άλλου.

The Prophet  Kahlil Gibran 

Υποσυνείδητο

1)Ο υποσυνείδητος νους δεν κάνει κρίσεις.

Δέχεται ότι λες και δημιουργεί ανάλογα με αυτά που πιστεύεις.  Λέει πάντα «ναι» και σου δίνει ό,τι δηλώσεις. Έχεις όμως τη δυνατότητα επιλογής.

Αν επιλέξεις τις πεποιθήσεις  και τις ιδέες της φτώχειας,  τότε ο υποσυνείδητος νους υποθέτει ότι αυτές είναι που επιθυμείς.  Θα συνεχίσει να σου δίνει  αυτά που επιλέγεις.

Στο χέρι σου είναι να το αλλάξεις, έχεις τη δυνατότητα καινούριας επιλογής.

2)Ο υποσυνείδητος νους δεν μπορεί να ξεχωρίσει την αλήθεια από το ψέμα ή το σωστό από το λάθος.

Γι’ αυτό δεν θα πρέπει να λες π.χ «τι ηλίθιος που είμαι» γιατί ο υποσυνείδητος νους θα ακούσει αυτή τη συζήτηση που κάνεις με τον εαυτό σου και σε λίγο θα αρχίσεις να αισθάνεσαι έτσι. Αν το πεις αρκετές φορές θα γίνει πεποίθηση στο υποσυνείδητό σου.

3) Ο υποσυνείδητος νους δεν έχει αίσθηση του χιούμορ.

Αν πεις κάτι υποτιμητικό για τον εαυτό σου ακόμα και σαν αστείο, ο υποσυνείδητος νους το δέχεται ως αληθινό.

4)  Ο υποσυνείδητος νους δεν ξέρει τη διαφορά ανάμεσα σε σένα και τους άλλους.

Αν π.χ κάποτε θελήσεις  να κριτικάρεις κάποιον, αναρωτήσου γιατί νιώθεις τέτοια συναισθήματα για τον εαυτό σου;

Αντί να κριτικάρεις, επαίνεσέ τους, και μέσα σε ένα μήνα θα δεις τεράστια αλλαγή μέσα σου.

Πρόσεξε τις λέξεις σου αλλά μην αρχίσεις να λες στους άλλους ότι με τον τρόπο που μιλούν καταστρέφουν τη ζωή τους. Μην το κάνεις ούτε στην οικογένειά σου, ούτε στους φίλους σου, γιατί δε θα πιάσει τόπο η συμβουλή. Αντί γι’ αυτό, χρησιμοποίησε τη γνώση αυτή για να δεις ποια σχέση μπορεί να έχει με σένα. Κι αν θέλεις να αλλάξεις τη ζωή σου, εφάρμοσε αυτή τη διδασκαλία, γιατί αν αλλάξεις τον τρόπο που μιλάς, έστω και ελάχιστα, θα αλλάξουν και οι εμπειρίες σου.

Αν κάποιος είναι πολύ άρρωστος και φοβάται ότι μπορεί να πεθάνει από αυτή την αρρώστια και ότι η ζωή του δεν είναι καλή επειδή ποτέ τίποτα δεν του πάει καλά τότε…..άρχισε να διαβεβαιώνεις τον εαυτό σου ότι είναι ένα αξιαγάπητο άτομο, ότι αξίζεις να γίνεις καλά και ότι προσελκύεις ό,τι χρειάζεσαι, σε σωματικό επίπεδο, που θα συμβάλει στη θεραπεία σου. να πιστέψεις ότι θέλεις να γίνεις καλά κι ότι  είναι ασφαλές για σένα να γίνεις καλά.

Πολλοί άνθρωποι αισθάνονται ασφαλείς μόνο όταν είναι άρρωστοι. Συνήθως είναι εκείνοι που δυσκολεύονται να πουν «ΟΧΙ». Ο μόνος τρόπος για να πουν  ΟΧΙ είναι: «Δεν μπορώ να το κάνω, γιατί είμαι άρρωστος» είναι η τέλεια δικαιολογία.

Αρκετές γυναίκες που  προσβάλλονται  από ανίατες ασθένειες δεν μπορούν να πουν «Όχι». Φροντίζουν τους πάντες εκτός από τον εαυτό τους.

Μάθετε να λέτε ΟΧΙ

Ο ΜΟΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ

«Το ναΑΓΑΠΑΣ τον εαυτό σου είναι ότι σημαντικότερο μπορείς να κάνεις, γιατί όταν τον αγαπάς δεν μπορείς να βλάψεις ούτε εσένα ούτε κανέναν.

Louise L. Hay  « Η δύναμη είναι μέσα σου»

ΕΠΙΛΕΓΩ

«Η ζωή δεν είναι το πάρτι που νομίζαμε, αλλά μιας και είμαστε εδώ λέω να το χορέψουμε»

Όταν οι άνθρωποι αρχίζουν να αγαπούν τον εαυτό τους λίγο περισσότερο κάθε μέρα, η ζωή τους αλλάζει με εκπληκτικό τρόπο.

Αγαπώ τον εαυτό μου σημαίνει, εκτιμώ βαθύτατα αυτό που είμαι.

Με τον τρόπο που σκεφτόμαστε και αισθανόμαστε, συμμετέχουμε στη δημιουργία όλων των συνθηκών της ζωής μας, είτε καλών είτε κακών.

Οι σκέψεις μας δημιουργούν τα συναισθήματά μας. Στη συνέχεια ζούμε τη ζωή μας σύμφωνα με αυτά τα συναισθήματα.  Αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει να θεωρούμε τον εαυτό μας υπαίτιο για ό,τι δεν πηγαίνει καλά στη ζωή μας.  Υπάρχει διαφορά στο να είμαστε υπεύθυνοι και στο να κατηγορούμε τον εαυτό μας.

Υπεύθυνος=έχω δύναμη

Υπαίτιος= αποποίηση αυτής της δύναμης.

Η υπευθυνότητα μας δίνει τη δύναμη να φέρουμε αλλαγές στη ζωή μας.

Τι μπορώ να κάνω για να αλλάξω αυτή την κατάσταση;

«Όλα τα γεγονότα που έχεις ζήσει ως αυτή τη στιγμή έχουν δημιουργηθεί από τις σκέψεις και τις πεποιθήσεις που κουβαλάς από το παρελθόν»

Δεν πρέπει να ντρέπεσαι για όσα έζησες μέχρι τώρα. Έκανες το καλύτερο που μπορούσες.

Το παρελθόν υπάρχει μόνο στο νου μας και στον τρόπο που εμείς διαλέγουμε να το βλέπουμε.

Η στιγμή που ζούμε είναι αυτή εδώ.

Γι’ αυτό τώρα είναι η ώρα να πάρουμε αποφάσεις.

Οι άνθρωποι που αισθάνονται καλά με τον εαυτό τους είναι  ευτυχισμένοι με τη ζωή τους. Όλα τους έρχονται βολικά.

Οι σκέψεις που διαλέγουμε να κάνουμε  είναι τα εργαλεία με τα οποία θα ζωγραφίσουμε στο μουσαμά της ζωής μας.

Αν θες ν’ αλλάξεις  τη ζωή σου, άλλαξε τον τρόπο της σκέψης σου.

Όταν καταπνίγουμε τα συναισθήματά μας  μέσα μας, τότε αυτά « χτυπούν» σε κάποιο μέρος του σώματός μας.

Συγχωρούμε το παρελθόν μας που μας έχει πικράνει.

Αν θέλεις να κάνεις μόνιμες αλλαγές, πρέπει να στραφείς μέσα σου.

-Σωστή διατροφή

-Άσκηση

-Πνευματικές ασκήσεις= θετικές δηλώσεις

-Απελευθέρωσε το θυμό σου

-Συγχωρώ (τους γονείς μου, τον εαυτό μου)

-Λέω στον εαυτό μου «σ’ αγαπώ»

Πολλοί από μας βλάπτουμε μόνοι μας το εσώτερο παιδί μας με τον ίδιο τρόπο που μας έβλαψαν οι γονείς μας.

-Εμπιστεύομαι τον εαυτό μου ότι μπορεί να με φροντίσει και όσο πιο πολύ τον εμπιστεύομαι, τόσο πιο εύκολα τον αγαπώ.

Μην κατηγορείς ποτέ τον εαυτό σου για το που βρίσκεσαι, ούτε επειδή δεν ενεργείς καλύτερα ή γρηγορότερα. Πες στον εαυτό σου:

«Κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ και παρ’ όλα που τώρα έχω δυσκολίες, θα τις ξεπεράσω οπωσδήποτε. Ας βρω λοιπόν τον καλύτερο τρόπο για να το πετύχω»

Η δύναμη του προφορικού λόγου:

«Κάθε μέρα να δηλώνεις στον εαυτό σου τι επιθυμείς από τη ζωή. Να το δηλώνεις σαν να το έχεις»

Ο,ΤΙ ΔΙΝΕΙΣ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ ΣΕ ΣΕΝΑ

Ο τρόπος που μιλάμε στον εαυτό μας έχει μεγάλη σημασία, γιατί αποτελεί τη βάση του προφορικού μας λόγου. Αν μειώνουμε τον εαυτό μας τότε η ζωή μας θα έχει  ελάχιστο νόημα.

Αν όμως αγαπάμε και εκτιμάμε τον εαυτό μας, τότε η ζωή γίνεται ένα υπέροχο δώρο χαράς.

Θυμήσου: ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ  ΕΧΟΥΝ  ΔΥΝΑΜΗ

ΔΥΝΑΜΗ ΘΑ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙΣ    ΑΝ   ΑΝΑΛΑΒΕΙΣ  ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ  ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΣΟΥ

-Άρχισε να παρατηρείς τι λες.  Αν ακούσεις τον εαυτό σου να λέει αρνητικές ή περιοριστικές λέξεις, άλλαξέ τες.

Αν ακούσω μια αρνητική ιστορία δεν τη λέω στους άλλους. Αν όμως ακούσω μια θετική ιστορία , τότε τη διηγούμαι σε όλους.

Πολλοί άνθρωποι ζουν τη ζωή τους με το «ΠΡΕΠΕΙ». 

Θέλουν να ελέγχουν απόλυτα κάποια πράγματα που στην ουσία δεν μπορούν να ελέγξουν. Γι’ αυτό και ρίχνουν το φταίξιμο είτε στον εαυτό τους είτε σε κάποιον άλλο.

Απαλείψτε από το λεξιλόγιό  και τη σκέψη σας τη  φράση « είμαι υποχρεωμένος»

Όταν το πετύχεις θα απελευθερωθείς από πολλές πιέσεις που έχεις επιβάλει στον εαυτό σου εσύ ο ίδιος.

Αντί γι αυτό άρχισε να λες: ΕΠΙΛΕΓΩ να….»  π.χ «Επιλέγω να πάω στη δουλειά μου γιατί μου εξασφαλίζει χρήματα για το νοίκι κλπ.»

-Πολλοί χρησιμοποιούν τη λέξη « αλλά».

Λένε κάτι  και μετά λένε «αλλά». Δίνουν στον εαυτό τους αντικρουόμενα μηνύματα.

-Μια άλλη φράση είναι: «Μην ξεχάσεις»  αντικαταστήστε τη με τη λέξη ΘΥΜΗΣΟΥ

ΤΙΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΑΣ   ΤΙΣ   ΕΠΙΛΕΓΟΥΜΕ  ΕΜΕΙΣ  ΚΑΙ ΑΥΤΕΣ  ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ  ΤΗ ΒΑΣΗ  ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ.

ΔΙΩΞΤΕ ΤΗΝ ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΗΝ ΕΠΙΚΡΙΣΗ   ΤΟ ΚΟΥΤΣΟΜΠΟΛΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΟΛΟΓΙΑ  από το λεξιλόγιό σας

Louise L. Hay  « Η δύναμη είναι μέσα σου»

Μπαμπού...ο Δρόμος...

Οι βάτραχοι σπαταλούν πολλή ενέργεια προσπαθώντας  να καταλάβουν, ενώ το μυστικό για την υπέρβαση των εμποδίων και των προκλήσεων είναι η ευελιξία.

Υιοθετήστε τη συμπεριφορά του μπαμπού.

Το μπαμπού λειτουργεί αρμονικά με τη φύση, αντιδρώντας μ’ ευλυγισία στις εξωτερικές συνθήκες. Ενώ ακόμη και το πιο δυνατό δέντρο μπορεί να ξεριζωθεί και να τσακιστεί σε μια καταιγίδα, το μπαμπού ανταπεξέρχεται στις αντίξοες συνθήκες λυγίζοντας κι υποχωρώντας στους δυνατούς ανέμους.

Έτσι κι εσείς πρέπει να δείχνετε ευελιξία κι ευαισθησία στις απρόσμενες περιστάσεις όταν παρουσιαστούν στο δρόμο σας. Μάθετε ν’ ακούτε εκ νέου. Παραμένοντας «ανοιχτοί», αφήνετε τα πράγματα να σας μιλήσουν και να σας πουν πώς να τα αξιοποιήσετε. Όπως έχετε παρατηρήσει, πάντα θα υπάρχουν αμέτρητα εμπόδια στην πορεία σας. Η ζωή θα φροντίσει γι’ αυτό. Τα νέφη της απογοήτευσης, της απόρριψης, της απόγνωσης και της αποτυχίας διαγράφονται ζοφερά από πάνω σας κάθε φορά που ξεκινάτε για κάτι καινούριο. Μην υπολογίζετε σε ανέφελους ουρανούς. Γίνετε σαν το μπαμπού, που είναι  δυνατό, ελαστικό κι άθραυστο. Αν μιμηθείτε την ελαστικότητά του, θα καταφέρετε να υψώσετε το ανάστημά σας μπροστά σε τεράστια εμπόδια, άδικες ανατροπές και παταγώδεις αποτυχίες.

Η επιτυχία κι η ευτυχία γίνονται δικές σας όταν υιοθετείτε ευέλικτα μοτίβα συμπεριφοράς, όταν αντιμετωπίζετε τα απρόοπτα και τις αλλαγές που εμφανίζονται στο δρόμο σας. Ο σοφός βάτραχος δημιουργεί περισσότερες ευκαιρίες απ’ όσες βρίσκει μπροστά του.

….όλες οι προϋποθέσεις για την επιτυχία ή την αποτυχία βρίσκονται μέσα μας.

Κανείς δεν μπορεί να σας χαρίσει ένα ουράνιο τόξο, εσείς πρέπει να αναλάβετε την ευθύνη να κάνετε αυτό που θέλετε να κάνετε και να είστε αυτό που θέλετε  να είστε.

 Τα εμπόδια υπάρχουν για να σας αποτρέπουν. Οι περιστάσεις υπάρχουν για να σας παρασύρουν. Ο φόβος υπάρχει για να σας κρατά στάσιμους. Όλα αυτά γίνονται ορατά μόνο όταν αποτραβάτε το βλέμμα σας από το μονοπάτι. Για να ζήσετε τ’ όνειρο  σας, μην ανησυχείτε για το τι πρέπει να κάνετε-κάνετε απλώς αυτό που πρέπει να γίνει. Είναι οι αποφάσεις, όχι οι περιστάσεις, που καθορίζουν το πεπρωμένο σας. Ταξιδέψτε με  μια μοναδική σκέψη στην καρδιά: τη δράση και την ύπαρξη.

…….Αν εσύ πιστεύεις στον εαυτό σου, τι χρειάζεσαι την επιβεβαίωση των άλλων;

Μην ανέχεστε όσους σας υποτιμούν. Κρατήστε αποστάσεις απ’ όσους προσπαθούν να σας βγάλουν από το Δρόμο και να τσακίσουν το φρόνημά σας. Σαν τα πουλιά που πετούν κοπαδιαστά, τα άτομα με αυτοπεποίθηση σχηματίζουν ομάδες. Συνδεθείτε με τις αδελφές ψυχές που πιστεύουν σε σας και στα όνειρά σας. Ασπαστείτε το πάθος τους για ευκαιρίες, προσωπική ανάπτυξη και στόχο. 
 Ο στόχος μεταμορφώνει την πραγματικότητα.

Ο Δρόμος προς την ολοκλήρωση δεν είναι ομαλός ούτε απρόσκοπτος. Αντιθέτως, είναι ένα ταξίδι γεμάτο αμφιβολίες και δυσκολίες που θα σας οδηγήσουν σε τόπους  και χρόνους όπου θ’ αναγκαστείτε ν’ αναμετρηθείτε με το μεγάλο άγνωστο. Ο γενναίος βάτραχος κάνει άλματα πέρα από το υπαρκτό, στον απολαυστικό κόσμο του πιθανού.

………..Για να αναρριχηθείτε με επιτυχία, πρέπει ν’ αναρριχηθείτε με το μυαλό σας, όχι με τα χέρια και τα πόδια σας. Για ν’ αναρριχηθείτε με επιτυχία, πρέπει να έχετε αυτοσυγκέντρωση. Για ν’ αναρριχηθείτε με επιτυχία, πρέπει να κατανοήσετε ότι η αναρρίχηση απαιτεί να καταβάλλεις τη σωστή προσπάθεια και να υιοθετήσεις τον σωστό τρόπο σκέψης. Για ν’ αναρριχηθείτε με επιτυχία, πρέπει να αναρριχηθείτε με άνεση. Πρέπει πάντα να πασχίζετε να βελτιώνετε την ικανότητα, τη δύναμη και την αντίληψή σας. Η φύση δίνει σε κάθε πουλί το σκουλήκι του, μα δεν το πετάει μέσα στη φωλιά του. Το όνειρο είναι κάτι που το κυνηγάς. Τώρα σκαρφαλώστε.

….Τίποτα δεν είναι αδύνατο για έναν πρόθυμο νου. Όπως στρέφεις το κεφάλι σου προς τη μια ή την άλλη μεριά, έτσι μπορείς να στρέψεις και το μυαλό σου προς όποια κατεύθυνση εσύ θέλεις. Όπως συμβαίνει με όλα τα πράγματα, δεν σε κρατάει πίσω το ποιος είσαι, αυτό που νομίζεις πως δεν είσαι δεν σ’ αφήνει να προχωρήσεις.  Οι μήνες εξάσκησης σας έχουν κάνει εξαίρετους αναρριχητές, μα το μυαλό σας χρειάζεται περισσότερη εκγύμναση. Συνδυάστε σώμα και πνεύμα για να εκπληρώσετε τους στόχους και τις φιλοδοξίες σας. Το μόνο που χρειαζόμαστε είναι τα διδάγματα του μπαμπού. …………….

Η ενέργεια που επιτρέπει στο μπαμπού ν’ αναπτύσσεται και να γίνεται τόσο ψηλό είναι η ίδια ενέργεια που επιτρέπει και σε μας ν’ αναπτυσσόμαστε. Υπάρχει μέσα μας και γύρω μας. Δεν είμαστε αποκομμένοι απ’ αυτή, προερχόμαστε απ’ αυτή. Κατευθύνοντας την ενέργεια μας, κατευθύνουμε το πεπρωμένο μας.

Αρχίστε να σκαρφαλώνετε.

Τι θα γίνει αν δεν καταφέρουμε να φτάσουμε στην κορυφή;………

Η διαδικασία της αναρρίχησης είναι που μετράει. Συνήθως αποθαρρυνόμαστε εύκολα, όταν βλέπουμε τι μας περιμένει, με τη σκέψη πως το εγχείρημα είναι πολύ μεγάλο, έτσι δεν ξεκινάμε καν. Προσπαθήστε να μη βλέπετε πιο μακριά, να μην ασχολείστε με οτιδήποτε σημαντικότερο από το να κάνετε ένα βήμα τη φορά. Αυτό το ένα βήμα αλλάζει τα πάντα. Όταν το έχουμε κάνει, μπορούμε να προσηλωθούμε στο επόμενο. Σύντομα θα έχουμε ανέβει είκοσι πέντε μέτρα. Σε λίγο θα έχουμε σκαρφαλώσει στα εκατό. Στο τέλος θα έχουμε ολοκληρώσει την προσπάθεια.

………………..

Όσο πιο υψηλός ο στόχος τόσο πιο δύσκολη η αναρρίχηση. Υπερβολικά δύσκολη ή όχι μόνο εσείς μπορείτε να το αποφασίσετε.

…..Μην εμπιστεύεστε το μυαλό σας σε κάποιο πρότυπο. Αντί για το πρότυπο αναζητήστε την αυθεντικότητα ενός στόχου, έναν αυθεντικό «κάποιον» ο οποίος έχει περάσει από την πύλη του μυστηρίου για να φτάσει το θαυμαστό.

………………….

Ο επίμονος είναι υψιπετής.

……………………………

Ό,τι κι αν θέλετε ν’ αποκτήσετε, να κάνετε ή να γίνετε να το αδράξετε, αρκεί να προχωράτε πάντα ένα βήμα μπροστά και να μην μένετε στάσιμοι. ……….

Τα πράγματα που κατορθώνουμε δεν έχουν διάρκεια, αλλά μόνο διακυμάνσεις και δεν πρέπει να μένουμε σ’ αυτά. Πρέπει πάντα να προχωράμε πιο πέρα.  Όταν εγκαταλείπουμε κάθε νόημα, μόνο ό,τι είναι πραγματικά σημαντικό αποκτά νόημα. Αφήνοντας πίσω μς τα πράγματα όπως είναι, μπορούμε να βιώσουμε τα πράγματα όπως μπορούν να γίνουν. Η αδέσμευτη δράση είναι δράση που προκαλεί το μέλλον σας. Για να δεχτείτε τον φυσικό πλούτο του Δρόμου, πρέπει να μάθετε να εγκαταλείπετε τις δεσμεύσεις που σας εμποδίζουν να τον βιώσετε. Στόχος σας είναι να πηγαίνετε πάντα ένα βήμα πιο μακριά.

……Πώς όμως να σκαρφαλώσουμε όταν δεν έχουμε πια τίποτα να πιαστούμε; Τίποτα εκτός από άδεια χέρια;……….

Με άδεια χέρια ερχόμαστε σ’ αυτό τον κόσμο. Η καθημερινότητα μας κάνει να χάσουμε αυτό το αρχικό μήνυμα. Συχνά τα χέρια μας είναι γεμάτα, γεμίζουν με ασχολίες, προβλήματα, αγαθά κι αποφάσεις που φαίνεται αδύνατο  ν’ απαρνηθούμε. Όταν τα πράγματα δεν πάνε όπως θα θέλαμε ή όταν πάνε όπως θέλουμε, αρχίζουμε ν’ αρπάζουμε και να κρατάμε. Πρέπει να μάθουμε πώς να μη μένουμε προσκολλημένοι σ’ αυτά. Όταν τα χέρια μας αδειάζουν, αδειάζει και το μυαλό μας. Μόνο τότε μπορούν τα χέρια και το μυαλό ν’ ανοίξουν σε καινούριες ευκαιρίες που πάντα παρουσιάζονται μπροστά μας. ………………….

Όπως η ομορφιά ενός άνθους, κάνετε πρωταρχικό σκοπό σας το να πηγαίνετε ένα βήμα πιο μακριά. Αξιοποιήστε την ενέργεια που οδηγεί το χορό της ζωής. Το να μένετε προσκολλημένοι σε κάτι μόνο πίσω θα σας κρατήσει. Προχωρήστε με ζωντάνια! ……

Η δράση είναι προϋπόθεση της ύπαρξης.   …….

Ύπαρξη σημαίνει πίστη!.. Όσο πιο μεγάλη η αμφιβολία, τόσο πιο μεγάλη η αφύπνιση. Να γνωρίζετε ότι όλες οι αμφιβολίες γεννιούνται από το μυαλό. Αν το μυαλό έχει πραγματικά  αλλάξει, πώς να παραμείνει η αμφιβολία;…..

Η αβεβαιότητα είναι παντοτινή. Αν σταματήσουμε να κρατιόμαστε από την ψευδαίσθηση της βεβαιότητας κι εμπιστευτούμε το απρόοπτό, εκείνο θα μας οδηγήσει. Πρέπει να μάθουμε να ρισκάρουμε, να καλωσορίζουμε τα’ αναπάντεχα της ζωής μας, του κόσμου μας. Να μην επιτρέπουμε στην αβεβαιότητα να μας κλονίζει, να μας παραλύει, να μας πειθαναγκάζει, να μας γεμίζει αμφιβολία για τις ικανότητές μας. …………….

Για να φτάσουμε στον Μεγάλο Ωκεανό, πρέπει να ξεκινήσουμε ένα αβέβαιο ταξίδι μέσα από το μύθο και τον εφιάλτη, πέρα από το δάσος με τα μπαμπού……

Τι σας περιμένει εκεί;…..

Μόνο ό,τι φέρνετε μαζί σας.

«Ο δρόμος του Ping. Ταξίδι προς τον Μεγάλο Ωκεανό»

 Stuart Avery Gold  

εκδόσεις  Κριτική

…Έχουμε αυτό που κάποτε σκεφτόμασταν…

 

 «Δεν πρέπει να καταστρέφουμε  αυτά που έχουμε και να επιθυμούμε αυτά που δεν έχουμε, αλλά να θυμόμαστε πως ό,τι έχουμε ήταν αυτό που κάποτε ευχόμασταν.» Επίκουρος

Στο βιβλίο «Είμαστε αυτό που σκεφτόμαστε» η Barbara Berger γράφει:

«Είμαστε αυτό που σκεφτόμαστε. Γινόμαστε αυτό που πιστεύουμε. Η ζωή μας είναι αυτό που οραματιζόμαστε. Η ζωή μας είναι αυτό που αποφασίζουμε. Μπορούμε να αλλάξουμε τη ζωή μας αλλάζοντας τις σκέψεις μας.  Οι σκέψεις  και τα λόγια μας είναι πανίσχυρα. Ανάλογα με τις σκέψεις που κάνουμε και τα λόγια που λέμε, πλάθουμε τη ζωή μας. Μόνο εμείς έχουμε τον απόλυτο έλεγχο των σκέψεών και των λόγων μας. Επειδή μόνο εμείς ορίζουμε τη σκέψη μας. Αυτός είναι ο λόγος που είμαστε δυνατοί.  Είμαστε θύματα μονάχα των σκέψεών μας. Αν η ζωή σου δεν εξελίσσεται ομαλά, είναι ώρα να εξετάσεις τη στάση και τις σκέψεις σου, επειδή μόνο έτσι θα βρεις το κλειδί για να πάρεις στα χέρια σου τον έλεγχο της ζωής σου και να αλλάξεις το πεπρωμένο σου. αποφάσισε πια είναι η ζωή που επιθυμείς, οραματίσου την, επιβεβαίωσέ την, αποφάσισέ το, προσηλώσου, πίστεψε και θα βρεθείς να ζεις τη ζωή αυτή πολύ πιο σύντομα απ’ όσο φαντάστηκες ποτέ.» ………..και συνεχίζει….  «Ο κόσμος είναι απλά μια εκδήλωση των σκέψεων που επιλέγουμε. Επικεντρώσου στην αρρώστια, στη φτώχια και στη δυστυχία και οι εμπειρίες σου θα είναι αυτόματα  ανάλογες. Άλλαξε τον προσανατολισμό σου και εστιάσου στις χαρές της ζωής, σε όσα ήδη έχεις, στα οφέλη της ζωής, στην καλή σου υγεία και στην αφθονία του σύμπαντος – και αμέσως όλα αυτά θα εμφανιστούν στη ζωή σου.»

Η αναμονή

Ο Ιησούς χρησιμοποιεί την αναλογία της αναμονής σε μερικές  από τις παραβολές του. Δε μιλάμε για το συνηθισμένο βαριεστημένο ή ανήσυχο είδος αναμονής, που είναι η άρνηση του παρόντος. ….υπάρχει ένα  ποιοτικά διαφορετικό είδος αναμονής, που απαιτεί την πλήρη εγρήγορσή σου.

Μπορεί κάτι να συμβεί ανά πάσα στιγμή, και αν δεν είσαι απόλυτα ξυπνητός, απόλυτα ήσυχος, θα το χάσεις. Αυτό είναι το είδος της αναμονής για την οποία μιλάει ο Ιησούς. Σ’ αυτή την κατάσταση, όλη σου η προσοχή είναι στραμμένη στο Τώρα. Δεν περισσεύει τίποτα για ονειροπόληση, σκέψη, μνήμη, προσδοκία. Δεν υπάρχει ένταση ή φόβος, παρά μόνο άγρυπνη παρουσία. Είσαι παρών με όλη σου την Ύπαρξη, με κάθε κύτταρο του κορμιού  σου.   Σ΄ αυτή την κατάσταση, το «εσύ» που έχει παρελθόν και μέλλον, η προσωπικότητά αν θέλεις, σχεδόν δεν υπάρχει πια. Κι όμως, δεν έχει χαθεί τίποτε πολύτιμο. Εξακολουθείς να είσαι ουσιαστικά ο εαυτός σου. στην πραγματικότητα είσαι πλησιέστερα ο εαυτός σου απ’ ό,τι ήσουν ποτέ πριν, ή μάλλον μόνο τώρα  είσαι πραγματικά ο εαυτός σου.

«Να είσαι σαν τον υπηρέτη που περιμένι την επιστροφή του αφέντη», λέει ο Ιησούς. Ο υπηρέτης δεν ξέρει τι ώρα θα γυρίσει ο αφέντης. Έτσι, μένει ξύπνιος, άγρυπνος, σε ετοιμότητα, ακίνητος, μην τυχόν και  χάσει την άφιξη του αφέντη του.

Σε μια άλλη παραβολή, ο Ιησούς μιλάει για τις πέντε μωρές (ασυνείδητες) παρθένες που δεν έχουν αρκετό λάδι (συνειδητότητα) για να διατηρήσουν τα λυχνάρια τους αναμμένα (να μείνουν παρούσες), κι έτσι χάνουν τον «Νυμφίο» (το Τώρα) και δεν πηγαίνουν στο γλέντι του γάμου (φώτιση). Αυτές οι πέντε αποτελούν την αντίθεση των πέντε συνετών γυναικών που είχαν αρκετό λάδι για τα λυχνάρια τους (έμειναν συνειδητές).

…….οι παραβολές αυτές δεν αφορούν το τέλος του κόσμου, αλλά το τέλος του ψυχολογικού χρόνου. Υποδεικνύουν την υπέρβαση του εγωικού νου και τη δυνατότητα να ζούμε σε μια εντελώς διαφορετική κατάσταση συνειδητότητας.

«Η δύναμη του Τώρα» Eckhart Tolle

Καλό Μήνα!!!

«Η ισόβια στιγμή»

Οδυσσέας Ελύτης (Από τη «Μαρία Νεφέλη»)

Πιάσε την αστραπή στο δρόμο σου

Άνθρωπε δώσε της διάρκεια μπορείς!

Από τη μυρωδιά του χόρτου από την πυρά του ήλιου

Πάνω στον ασβέστη από το ατέρμονο φιλί

Να βγάλεις έναν αιώνα με θολό για την ομορφιά

Και την αντήχηση όπου

Σου φέρνουν οι άγγελοι μες στο πανέρι

Τη δρόσο από τους κόπους σου όλο φρούτα στρογγυλά

Και κόκκινα τη στενοχώρια σου

Γεμάτη πλήκτρα που χτυπούν μεταλλικά στον άνεμο

Ή σωλήνες ορθούς που τους φυσάς καθώς αρμόνιο

Και βλέπεις να συνάζονται τα δέντρα σου όλα

Δάφνες και λεύκες οι μικρές και μεγάλες

Μαρίες που κανείς πάρεξ εσύ δεν άγγιξες

Όλα μια στιγμή όλα η μόνη σου

Αστραπή για πάντα

Η άμμος που έπαιξες όπως με τη ζωή σου η Τύχη

Και τα στέφανα που άλλαξες με την παντοτινή σου

Άγνωστη ο καιρός ο ανίσχυρος

Εχθρός αν έχεις κατορθώσει

Μια για πάντα ολόισια ν’ ατενίσεις το φως

Είναι μια στιγμή

Σθεναρή πάνω από τα βάραθρα.

Η χουρμαδιά...

 Σε μια όαση κρυμμένη μέσα στα πιο απόμακρα τοπία της ερήμου, ο γέρο Ελιάου ήταν γονατισμένος δίπλα σε μερικές χουρμαδιές.

Ο γείτονάς του, ο Χακίμ, ένας πλούσιος έμπορος, σταμάτησε στην όαση για να πιουν νερό οι καμήλες του και είδε τον Ελιάου να ιδρώνει σκάβοντας στην άμμο.

«Τι νέα, γέροντα; Ειρήνη σ’ εσένα.»

«Και σ’ σένα» αποκρίθηκε ο Ελιάου χωρίς να σταματήσει τη δουλειά του.

«Τι κάνεις εδώ μέσα σ’ αυτή τη ζέστη και με το φτυάρι στα χέρια;»

«Φυτεύω» αποκρίθηκε ο γέρος.

« Μα τι φυτεύεις εδώ Ελιάου;»

«Χουρμάδες» αποκρίθηκε ο Ελιάου δείχνοντας γύρω του τις χουρμαδιές.

«Χουρμάδες!» επανέλαβε ο νεοφερμένος. Κι έκλεισε τα μάτια με συγκατάβαση, σαν να ‘χε ακούσει τη μεγαλύτερη ηλιθιότητα του κόσμου. «Η ζέστη σε πείραξε στο μυαλό, αγαπητέ μου φίλε. Έλα, παράτα τη δουλειά και πάμε στη σκηνή μου να πιούμε ένα ποτήρι.»

«Όχι, πρέπει να τελειώσω το φύτεμα. Μετά, αν θέλεις, θα πιούμε….»

«Για πες μου, φίλε μου, πόσων ετών είσαι;»

«Ξέρω κι εγώ… Εξήντα, εβδομήντα, ογδόντα… Δεν ξέρω… Το ξέχασα. Όμως, τι σημασία έχει αυτό;»

«Κοίταξε, φίλε. Οι χουρμαδιές θέλουν πάνω από πενήντα χρόνια ώσπου να μεγαλώσουν και μόνο όταν γίνουν μεγάλα δέντρα δίνουν καρπό. Εγώ δεν θέλω το κακό σου, το ξέρεις. Μακάρι να ζήσεις ως τα εκατό και βάλε, όμως, ξέρεις ότι δύσκολα, θα φτάσεις να μαζέψεις καρπούς απ’ αυτό που σήμερα φυτεύεις. Παράτα τα, λοιπόν, κι έλα μαζί μου.»

«Κοίταξε, Χακίμ. Εγώ έφαγα τους χουρμάδες που φύτεψε κάποιος άλλος, κάποιος που κι αυτός ποτέ δεν ονειρεύτηκε να φάει αυτούς τους χουρμάδες. Εγώ σήμερα φυτεύω ώστε άλλοι να φάνε αύριο τους χουρμάδες που φύτεψα. Έστω κι αν είναι προς τιμήν κάποιου άγνωστου, αξίζει τον κόπο να αποτελειώσω το έργο μου.»

«Μου έδωσες ένα σπουδαίο μάθημα, Ελιάου. Άφησέ με να σου ξεπληρώσω μ’ ένα πουγκί φλουριά αυτό που σήμερα με δίδαξες.» Και με αυτά τα λόγια, ο Χακίμ έβαλε στο χέρι του γέροντα ένα δερμάτινο πουγκί.

«Σ’ ευχαριστώ για τα χρήματα, φίλε μου. Βλέπεις μερικές φορές τι συμβαίνει; Εσύ προέβλεπες, ότι ποτέ δεν θα απολάμβανα καρπούς απ’ αυτό που φύτευα. Έμοιαζε αλήθεια κι όμως, για κοίτα, ακόμα δεν τελείωσα το φύτεμα και ήδη κέρδισα ένα πουγκί φλουριά και την ευγνωμοσύνη ενός φίλου.»

 Η ιστορία αυτή μας διδάσκει ότι η δική μου απόλαυση μπορεί να είναι και δική σου. ότι χαίρομαι κι εγώ βλέποντας τους άλλους ν’ απολαμβάνουν αυτό που φύτεψα.  Είναι προνόμιο να μεγαλώνεις ένα δέντρο και στο τέλος, από προσωπική επιλογή να χαρίζεις τους καρπούς του. Να σπέρνεις έτσι ώστε κάποιος, (εξίσου σημαντικός με σένα) να μπορεί να μαζέψει τη σοδειά και τότε να συνειδητοποιείς πως αυτός ήταν ίσως ο καλύτερος λόγος για να κάνεις τη σπορά.

Jorge Bucay «Ο δρόμος της ευτυχίας»