Αδικία

Αδικία …

Έχεις μια διαφοροποιημένη άποψη για το πότε η επίθεση είναι δικαιολογημένη, και το πότε νομίζεις ότι είναι άδικη και δεν επιτρέπεται. Όταν την αντιλαμβάνεσαι σαν άδικη, νομίζεις ότι τώρα είναι δίκαιο να αποκριθείς με θυμό. Και έτσι βλέπεις αυτό που είναι όμοιο σαν διαφορετικό.

Η σύγχυση δεν είναι περιορισμένη. Εάν ποτέ συμβαίνει θα είναι ολοκληρωτική. Και η παρουσία της, σε οποιαδήποτε μορφή, θα κρύβει την Παρουσία Τους. Αυτοί γίνονται γνωστοί με διαύγεια ή καθόλου. Η μπερδεμένη αντίληψη θα εμποδίσει την γνώση.

Τι σημαίνει αν αντιλαμβάνεσαι ότι η επίθεση με συγκεκριμένες μορφές είναι άδικη για σένα; Σημαίνει ότι πρέπει να υπάρχουν κάποιες μορφές στις οποίες νομίζεις ότι είναι δίκαιη. Γιατί διαφορετικά, πώς θα μπορούσαν μερικές να αξιολογούνται σαν άδικες; Σε μερικές, λοιπόν, αποδίδεται νόημα και γίνονται αντιληπτές σαν λογικές. Και μόνο μερικές φαίνονται να μην έχουν νόημα. Και αυτό αρνείται την πραγματικότητα ότι όλες είναι παράλογες, εξίσου χωρίς αιτία ή αποτέλεσμα, και ότι δεν μπορεί να έχουν κανενός είδους επιδράσεις. Η Παρουσία Τους κρύβεται από όποιο πέπλο στέκει μεταξύ της λαμπερής Τους αθωότητας, και της επίγνωσής σου ότι είναι η δική σου αθωότητα και ανήκει εξίσου σε κάθε ζωντανό πράγμα μαζί με σένα. Ο Θεός δεν περιορίζει. Και αυτό που είναι περιορισμένο δεν μπορεί να είναι ο Ουρανός. Άρα πρέπει να είναι η κόλαση

Κανείς δεν μπορεί να σου συμπεριφέρεται άδικα.

Η πίστη ότι αυτό συμβαίνει δεν είναι παρά μια άλλη μορφή της ιδέας ότι κάποιος άλλος σου στερεί κάτι και όχι εσύ ο ίδιος στον εαυτό σου. Η προβολή της αιτίας της θυσίας είναι στη ρίζα του καθετί που αντιλαμβάνεσαι ως άδικο και όχι αυτό που αξίζεις. Ωστόσο είσαι εσύ αυτός που το ζητάει αυτό από τον εαυτό σου, μια βαθιά αδικία προς τον Υιό του Θεού. Δεν έχεις κανέναν εχθρό εκτός από τον εαυτό σου, και είσαι πράγματι ένας εχθρός προς αυτόν γιατί δεν τον γνωρίζεις ως εαυτό σου……………

Προφυλάξου από τον πειρασμό να αντιλαμβάνεσαι τον εαυτό σου σαν αδικημένο. Με αυτή την οπτική, αναζητάς να βρεις μιαν αθωότητα που δεν είναι Δική Τους αλλά μόνο δική σου, και με κόστος κάποιου άλλου την ενοχή. Μπορεί η αθωότητα να εξαγοραστεί δίνοντας την ενοχή σου σε κάποιον άλλο; Και την αθωότητα είναι που η επίθεσή σου προς αυτόν προσπαθεί να πάρει; Δεν είναι η ανταπόδοση για την δική σου επίθεση εναντίον του Υιού του Θεού αυτό που αναζητάς; Δεν είναι ασφαλέστερο να πιστεύεις ότι είσαι αθώος από αυτό, και ότι κάνεις τον εαυτό σου θύμα παρά την αθωότητά σου; Με όποιο τρόπο και να παίζεται το παιχνίδι της ενοχής, πρέπει να υπάρχει απώλεια. Κάποιος πρέπει να χάσει την αθωότητά του και κάποιος άλλος μπορεί να την πάρει από αυτόν, κάνοντάς την δική του.

Το τι κάνει αυτή η αδικία σε σένα που κρίνεις άδικα, και που βλέπεις έτσι όπως έχεις κρίνει, δεν μπορείς να υπολογίσεις. Ο κόσμος σκοτεινιάζει και γίνεται απειλητικός, και δεν μπορείς να αντιληφθείς ούτε ένα ίχνος όλης της χαρμόσυνης λάμψης που φέρνει η σωτηρία για να φωτίσει τον δρόμο σου.

Κι έτσι βλέπεις τον εαυτό σου αποστερημένο από το φως, εγκαταλειμμένο στο σκοτάδι, άδικα παρατημένο χωρίς ένα σκοπό μέσα σε έναν μάταιο κόσμο. Ο κόσμος είναι δίκαιος επειδή το Άγιο Πνεύμα έχει φέρει την αδικία στο εσωτερικό φως, και εκεί έχει όλη η αδικία επιλυθεί και αντικατασταθεί από την δικαιοσύνη και την αγάπη. Αν αντιλαμβάνεσαι την αδικία οπουδήποτε, χρειάζεται μόνο να λες:

Mε αυτό αρνούμαι την Παρουσία του Πατέρα και του Υιού. Προτιμώ να γνωρίσω Αυτούς παρά να βλέπω την αδικία, την οποία η Παρουσία Τους διώχνει μακριά με την λάμψη της.

«Μαθήματα θαυμάτων»

 

 

 

Επαναληπτικός κύκλος.....

 

 

Επαναληπτικός κύκλος….

Γιατί ο άνθρωπος ζει τον ίδιο επαναληπτικό κύκλο ξανά και ξανά, τη μια ζωή μετά την άλλη;

Είναι απλό επειδή δε ζεις πραγματικά. Γι αυτό θέλεις να επαναλαμβάνεις. Αν ζεις πραγματικά, τότε δεν υπάρχει ανάγκη για επανάληψη. Αν έχεις αγαπήσει και ξέρεις τι είναι η αγάπη, δεν θα υπάρχει καμία ανάγκη να την επαναλάβεις-έχεις τελειώσει μαζί της.

Όποτε έχεις γνωρίσει κάτι ολοκληρωτικά, τελειώνεις μαζί του. Όταν κάτι παραμένει άγνωστο, το λαχταράς.

Δεν έχεις αγαπήσει αυτόν τον άντρα, οπότε επιθυμείς έναν άλλο άντρα, έναν άλλο κόσμο, έναν άλλο πλανήτη. Δεν μπόρεσες να δεις και να αναγνωρίσεις και να αντιληφθείς ποιος είσαι σε αυτή εδώ τη ζωή, οπότε επιθυμείς μια άλλη. Οι ανολοκλήρωτες επιθυμίες πρέπει να ολοκληρωθούν.

……

Ζήσε ολοκληρωτικά!

Οτιδήποτε θέλεις να κάνεις, κάνε το!

Μην το αποφεύγεις και μην το καταπιέζεις, αλλιώς θα πρέπει να έρχεσαι ξανά και ξανά!

OSHO  «Ο Βρυχηθμός του λιονταριού»

 

 

 

Ποιος είσαι;

«Το να γνωρίζεις βαθιά τον εαυτό σου σημαίνει να είσαι ριζωμένος στην Ύπαρξη, αντί να είσαι χαμένος μέσα στο νου σου.

Η αίσθησή σου σχετικά με το ποιος είσαι προσδιορίζει το  τι αντιλαμβάνεσαι ως ανάγκη σου και το τι είναι σημαντικό για σένα στη ζωή-και ό,τι είναι σημαντικό για σένα θα έχει τη δύναμη να σε ταράζει και να σ’ ενοχλεί.

Αυτό που είναι σημαντικό για σένα δεν είναι απαραίτητα αυτό που λες ή πιστεύεις, αλλά το τι αποκαλύπτουν οι πράξεις και οι αντιδράσεις σου ως σημαντικό και σοβαρό για σένα.

Ποια είναι τα πράγματα που σε ταράζουν και σε ενοχλούν;

Αν μικρά πράγματα έχουν τη δύναμη να σ’ ενοχλούν, τότε αυτός που πιστεύεις ότι είσαι είναι ακριβώς αυτό: μικρός.

Αυτή θα είναι η μη συνειδητή σου πεποίθηση.

Ποια είναι τα μικρά πράγματα;

Τελικά, όλα τα πράγματα είναι μικρά, επειδή όλα τα πράγματα είναι παροδικά.

……………….

Αν αυτό που πραγματικά θέλεις είναι η γαλήνη, τότε θα επιλέγεις τη γαλήνη. Αν η γαλήνη ήταν για σένα πιο σημαντική απ’ οτιδήποτε άλλο και αν πραγματικά γνώριζες ότι είσαι πνεύμα και όχι «Εγώ ο μικρός», θα παρέμενες χωρίς αντίδραση και απόλυτα σε εγρήγορση όταν θα ερχόσουν αντιμέτωπος με ανθρώπους ή καταστάσεις που θα σε προκαλούσαν. Θα δεχόσουν αμέσως την κατάσταση και θα γινόσουν έτσι ένα μαζί της αντί να διαχωρίζεις τον εαυτό σου απ’ αυτήν. Τότε, μέσα από την εγρήγορση σου, θα ερχόταν μια απόκριση. Αυτός που θα αποκρίνονταν θα ήταν αυτός που είσαι (συνειδητότητα), όχι αυτός που νομίζεις ότι είσαι. Η απόκρισή σου θα ήταν ισχυρή και αποτελεσματική και δε θα έκανε κανέναν άνθρωπο ή κατάσταση εχθρό σου.

Ο κόσμος φροντίζει πάντα να μην μπορείς να κοροϊδεύεις για πολύ τον εαυτό σου σχετικά με το ποιος πιστεύεις πραγματικά πως είσαι, δείχνοντάς σου τι είναι αληθινά σημαντικό για σένα. Το πώς αντιδράς σε ανθρώπους και καταστάσεις, ιδιαίτερα όταν εμφανίζονται προκλήσεις, είναι ο καλύτερος δείκτης για το πόσο βαθιά γνωρίζεις τον εαυτό σου.

Όσο πιο περιορισμένη, όσο πιο στενά εγωική είναι η άποψη που έχεις για τον εαυτό σου, τόσο περισσότερο θα βλέπεις, θα επικεντρώνεσαι και θα αντιδράς στους εγωικούς περιορισμούς, στη μη συνειδητότητα των άλλων. Τα «ελαττώματά» τους, ή αυτά που αντιλαμβάνεσαι ως ελαττώματά τους, γίνονται για σένα η ταυτότητά τους. Αυτό σημαίνει ότι θα βλέπεις μόνο το Εγώ σ’ αυτούς και θα ισχυροποιείς έτσι το Εγώ σ’ εσένα. Αντί να κοιτάζεις «μέσα» από το Εγώ των άλλων, κοιτάζεις «το» Εγώ. Ποιος κοιτάζει το Εγώ; Το Εγώ μέσα σε σένα.

Οι άνθρωποι με μεγάλη έλλειψη συνειδητότητας βιώνουν το δικό τους Εγώ μέσω της αντανάκλασης του σε άλλους. Όταν συνειδητοποιήσεις ότι αυτό στο οποίο αντιδράς στους άλλους υπάρχει και σ’ εσένα (και μερικές φορές μόνο σ’ εσένα), αρχίζεις να αποκτάς επίγνωση του δικού σου Εγώ. Απ’ αυτό το στάδιο, μπορεί να συνειδητοποιήσεις επίσης ότι έκανες σε άλλους αυτό που νόμιζες, ότι οι άλλοι κάνουν σ’ εσένα. Παύεις να βλέπεις τον εαυτό σου σαν θύμα.

Δεν είσαι το Εγώ, επομένως όταν αποκτάς επίγνωση του Εγώ μέσα σου, αυτό δε σημαίνει ότι γνωρίζεις ποιος είσαι-σημαίνει ότι γνωρίζεις ποιος δεν είσαι. Όμως μέσω της γνώσης του ποιος δεν είσαι εξαλείφεται το μεγαλύτερο εμπόδιο για την αληθινή γνώση του εαυτού.  

(Eckhart Tolle  "Για μια νέα ζωή")

 

Ηχώωωωω....

Η Ηχώ

Στη ζωή οτιδήποτε κάνεις, αναπηδά πάνω σου. Αν χρησιμοποιήσεις σκληρές λέξεις, θα κάνουν γκελ και θα γυρίσουν πάνω σου. Αν πληγώνεις ανθρώπους, αυτό θα γυρίσει πάνω σε σένα.

 

Κάποτε ήμουν στο Μάδεραν με φίλους. Πήγαμε για επίσκεψη σ’ ένα μέρος που ονομάζεται «Σημείο της Ηχούς»

Ένας άντρας που ήταν μαζί μας άρχισε να γαβγίζει σαν σκυλί και όλες οι κοιλάδες και τα βουνά τριγύρω άρχισαν να γαβγίζουν σαν να υπήρχαν χιλιάδες σκυλιά.

Είπα στον άνθρωπο: «Γιατί δε λες ένα τραγούδι; Επειδή αυτά  τα βουνά θα το αντηχήσουν. Αν γαβγίζεις σα σκυλί, θα γίνουν σκυλιά. Γιατί δεν τραγουδάς;»

Κι εκείνος άρχισε να τραγουδάει ένα τραγούδι… και η ευλογία αυτού του τραγουδιού ήρθε πάνω μας σαν βροχή. Από όλες τις κοιλάδες και τα βουνά το τραγούδι του γυρνούσε πίσω σε μας.

Είπα στους ανθρώπους, που ήταν εκεί, πως η ζωή είναι ένα Σημείο Ηχούς. Σου δίνει οτιδήποτε της δίνεις. Πρέπει να θερίσεις τον καρπό από οτιδήποτε έσπειρες πριν.

Σπέρνοντας σπόρους δηλητηρίου, μην ελπίζεις πως θα θερίσεις μια σοδειά από νέκταρ. Δεν θα μπορέσεις να φτάσεις στο νέκταρ με τους σπόρους του δηλητηρίου. Το δηλητήριο θα φέρει περισσότερο δηλητήριο. Σπείρε τους σπόρους του νέκταρ και θέρισε τη σοδειά του νέκταρ.

Ποτέ μη λες σκληρές λέξεις, γιατί αυτές θα αναπηδήσουν πάνω σου. Οι θυμωμένες λέξεις πληγώνουν και η προσβολή αναπηδά.

Σαν σπασμένο γκονγκ

Να είσαι ακίνητος, σιωπηλός

Γνώρισε τη γαλήνη της ελευθερίας

Όπου δεν υπάρχει άλλη προσπάθεια πια.

Ποια είναι η «γαλήνη της ελευθερίας;

Η ελευθερία από την επιθυμία.

Η επιθυμία είναι που δημιουργεί θόρυβο μέσα σου. Και δεν υπάρχει μόνο μια επιθυμία σε σένα, υπάρχουν εκατομμύρια επιθυμίες που φωνάζουν για προσοχή, ζητώντας σου, τραβώντας σε, σπρώχνοντας σε για να τις ακολουθήσεις.

Καταρρέεις επειδή συνεχώς τραβιέσαι και σπρώχνεσαι σε διαφορετικές κατευθύνσεις.

Γνώρισε τη γαλήνη της ελευθερίας….

Όταν δεν είσαι πια φιλόδοξος, πώς μπορεί να υπάρξει θόρυβος στην ύπαρξή σου;

Όλα είναι επόμενο να είναι σιωπηλά. Αυτή είναι η αληθινή σιωπή.

Osho «Δες τον εαυτό σου στους άλλους»

 

 

 

Αξίες

Αξίες

Οι επιστήμονες εκτέλεσαν κάποτε το εξής πείραμα:

Για να μετρήσουν επακριβώς την αντοχή της κοινής κολοκύθας, τοποθέτησαν βάρη σε μια ομάδα από κολοκύθες μέχρι το πραγματικό όριο που μπορούσε να αντέξει η καθεμιά.

Κάθε διαφορετική κολοκύθα βάσταζε διαφορετικά βάρη, αλλά μια ιδιαίτερη κολοκύθα δεχόταν την περισσότερη πίεση, από λίγα γραμμάρια τη μια μέρα μέχρι δέκα γραμμάρια την επόμενη, ως τα εκατό γραμμάρια και τελικά ως τα κιλά.

Όταν η κολοκύθα  ωρίμασε, την πίεζε ένα βάρος μερικών εκατοντάδων κιλών.

Στο τέλος του πειράματος οι επιστήμονες έκοψαν αυτή την κολοκύθα,  καθώς και τις άλλες, για να δουν αν υπήρχε κάτι ασυνήθιστο σε αυτές.

Οι άλλες κολοκύθες άνοιξαν εύκολα με το πρώτο χτύπημα του μαχαιριού, αλλά τα μαχαίρια δεν κατάφεραν τίποτε σε αυτή την κολοκύθα και στο τέλος αναγκάστηκαν να την ανοίξουν κόβοντάς τη με ένα πριόνι. Η σάρκα της ήταν σκληρή όπως το ξύλο ενός μεγάλου δέντρου!

Τι πείραμα είναι αυτό;

Είναι ένα πείραμα της ζωής, ένα πορτρέτο όλων μας στο σύγχρονο περιβάλλον όπου ζούμε και της εύκαμπτης δύναμης της καρδιάς μας. 

Αντιμετωπίζοντας τον σημερινό ανταγωνισμό και την πίεση δεν έχουμε άραγε την ανάγκη να ωριμάσουμε πριν την ώρα μας;

Μόνο με τη δημιουργία ενός συστήματος αξιών για την καρδιά μπορούμε να μετατρέψουμε την πίεση σε ευλυγισία και να αντέξουμε.(Yu Van «Δρόμοι της ευτυχίας»)

 

 

Ηλιόφως

Ηλιόφως

 

Τα πράγματα που επιφανειακά φαίνονται χωρίς καμία αξία μπορεί στην πραγματικότητα να είναι μια αφετηρία προκειμένου να φέρουμε ηρεμία και σταθερότητα στην εσωτερική καρδιά.

 

Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχαν τρείς αρουραίοι που έτρεχαν στα χωράφια, όλοι απασχολημένοι με τις προετοιμασίες για να περάσουν το χειμώνα.

Ο ένας αρουραίος έψαχνε μανιωδώς για προμήθειες, μεταφέροντας όλα τα είδη σπόρων και καρπών στη φωλιά του.

Ο δεύτερος αρουραίος έψαχνε για πράγματα που θα τον προφύλασσαν από το κρύο και μάζευε αρκετό άχυρο και χνουδωτούς σπόρους στην τρύπα του.

Και ο τρίτος αρουραίος;

Εκείνος περιπλανιόταν στα χωράφια κοιτάζοντας τον ουρανό, έπειτα τη γη, και έπειτα ξάπλωνε για να αναπαυτεί λιγάκι.

Οι δυο σύντροφοι που εργάζονταν σκληρά μάλωναν τον τρίτο ποντικό καθώς μοχθούσαν:

«Είσαι τεμπέλης, δεν κάνεις ετοιμασίες για να περάσεις το χειμώνα, για να δούμε πώς θα τα καταφέρεις όταν τελικά έρθει ο χειμώνας!»

Ο τρίτος αρουραίος δεν έκανε καν την προσπάθεια να δώσει μια εξήγηση.

Αργότερα, όταν έφτασε ο χειμώνας, οι τρεις αρουραίοι κρύφτηκαν σε μια μικρή φωλιά. Δεν είχαν έλλειψη τροφίμων και είχαν καθετί που χρειάζονταν για να αντιμετωπίσουν το κρύο, αλλά δεν είχαν κάτι να κάνουν για να περάσει η ημέρα. Σιγά, σιγά βαρέθηκαν να είναι κλεισμένοι μέσα και δεν είχαν ιδέα πώς να περάσουν την ώρα τους.

Έτσι, ο τρίτος αρουραίος άρχισε να λέει ιστορίες στους άλλους δύο: για το πώς συνάντησε ένα παιδί στην άκρη του χωραφιού ένα φθινοπωρινό απόγευμα και τι είδε να κάνει αυτό το παιδί, για έναν άντρα που είδε στη λίμνη ένα φθινοπωρινό πρωί και τι έκανε. Τους είπε για τις συνομιλίες που είχε και ένα τραγούδι που άκουσε από ένα παιδί…..

Μόνο τότε οι δυο σύντροφοι του αντιλήφθηκαν ότι αυτός ο αρουραίος είχε μαζέψει ηλιόφως  για να τους προμηθεύσει  κατά τη διάρκεια του χειμώνα.

Βλέπουμε ό,τι υπάρχει στην καρδιά μας..

              

 

Φαντάσου λοιπόν τι υπάρχει στην καρδιά σου!

 

Υπάρχουν πολλά πράγματα στη ζωή μας που δεν είναι όπως θα επιθυμούσαμε. Μερικές φορές αυτά δεν είναι ούτε λογικά ούτε σωστά. Μπορεί να μην έχουμε τη δύναμη να τ’ αλλάξουμε, αλλά μπορούμε να αλλάξουμε τα αισθήματα και τη στάση μας. Εξετάζοντας τα πράγματα με αυτόν  τον τρόπο μπορούμε να πούμε ότι οι άνθρωποι βλέπουν ό,τι βρίσκεται μέσα στην καρδιά τους.

Η ιστορία του Σου Σι

Ο Σου Σι ήταν ένας άνθρωπος με μεγάλα επιτεύγματα. Ο Φογίν ήταν ένας σπουδαίος βουδιστής μοναχός και οι δυο τους συχνά διαλογίζονταν μαζί. Ο Φογίν ήταν έντιμος, απλός χαρακτήρας και ο Σου Σι πάντα τον έψεγε. Ο Σου Σι συχνά ένιωθε πολύ ευχαριστημένος γι’ αυτές τις μικρές νίκες και όταν γύριζε στο σπίτι του, του άρεσε να μιλά γι’ αυτές με την αδερφή του τη Σου Σιαομέι.

Μια μέρα οι δυο άντρες κάθονταν και διαλογίζονταν μαζί.

Ο Σου Σι ρώτησε: «Κοίτα, με τι μοιάζω;»

Ο Φογίν είπε: «Νομίζω  ότι μοιάζεις με άγαλμα του Βούδα».

Όταν το άκουσε ο Σου Σι, γέλασε δυνατά.

Ύστερα είπε στον Φογίν: «Ξέρεις τι νομίζω ότι μοιάζεις εσύ έτσι που είσαι καθισμένος; Μ’ ένα σωρό αγελαδίσιας κοπριάς».

Ο Φογίν γι μια στιγμή έχασε τα λόγια του.

Όταν ο Σου Σι πήγε στο σπίτι του, άρχισε πάλι να καυχιέται στη Σου Σιαομέι.

Η Σου Σιαομέι γέλασε ψυχρά και είπε στον αδελφό της:

«Πώς μπορείς και διαλογίζεσαι με τόσο χαμηλή αντίληψη;

Ξέρεις γιατί ενδιαφέρονται περισσότερο οι άνθρωποι που διαλογίζονται;

Διαλογίζονται για να αντιληφθούν την καρδιά και την ουσία: οτιδήποτε υπάρχει στην καρδιά σου θα εμφανιστεί στα μάτια σου.

Ο Φογίν είπε ότι ήσουν σαν Βούδας, πράγμα που δείχνει ότι υπάρχει ένας Βούδας στην καρδιά του. Εσύ είπες ότι ο Φογίν ήταν σαν αγελαδίσια κοπριά. Φαντάσου λοιπόν τι υπάρχει στην καρδιά σου!»

(Yu Dan  Δρόμοι της ευτυχίας)